شدم با چت اسیر و مبتلایش /

شبا پیغام می دادم از برایش
به من می گفت هیجده ساله هستم /

تو اسمت را بگو، من هاله هستم
بگفتم اسم من هم هست فرهاد /

ز دست عاشقی صد داد و بیداد
بگفت هاله ز موهای کمندش /

کمان ِابرو و قد بلندش
بگفت چشمان من خیلی فریباست /

ز صورت هم نگو البته زیباست
ندیده عاشق زارش شدم من /

اسیرش گشته بیمارش شدم من
ز بس هرشب به او چت می نمودم /

به او من کم کم عادت می نمودم
در او دیدم تمام آرزوهام /

که باشد همسر و امید فردام
برای دیدنش بی تاب بودم /

زفکرش بی خور و بی خواب بودم
به خود گفتم که وقت آن رسیده /

که بینم چهره ی آن نور دیده
به او گفتم که قصدم دیدن توست /

زمان دیدن و بوییدن توست
ز رویارویی ام او طفره می رفت /

هراسان بود او از دیدنم سخت
خلاصه راضی اش کردم به اجبار /

گرفتم روز بعدش وقت دیدار
رسید از راه، وقت و روز موعود /

زدم از خانه بیرون اندکی زود
چو دیدم چهره اش قلبم فرو ریخت /

توگویی اژدهایی بر من آویخت
به جای هاله ی ناز و فریبا /

بدیدم زشت رویی بود آنجا
ندیدم من اثر از قد رعنا /

کمان ِابرو و چشم فریبا
مسن تر بود او از مادر من /

بشد صد خاک عالم بر سر من
ز ترس و وحشتم از هوش رفتم /

از آن ماتم کده مدهوش رفتم
به خود چون آمدم، دیدم که او نیست /

دگر آن هاله ی بی چشم و رو نیست
به خود لعنت فرستادم که دیگر /

نیابم با چت از بهر خود همسر
بگفتم سرگذشتم را به «جاوید» /

به شعر آورد او هم آنچه بشنید
که تا گیرند از آن درس عبرت /

سرانجامی ندارد قصّه ی چت

به جز از علي نباشد به جهان گره‌گشايي

                             طلب مدد از او کن چو رسد غم و بلايي

چو به کار خويش ماني در رحمت علي زن 

                              به جز او به زخم دل‌ها ننهد کسي دوايي

ز ولاي او بزن دم که رها شوي ز هر غم 

                             سر کوي او مکان کن بنگر که در کجايي

بشناختم خدا را چو شناختم  علي را 

                             به خدا نبرده‌اي پي اگر از علي جدايي

علي اي حقيقت حق علي اي ولي مطلق

                              تو جمال کبريايي تو حقيقت خدايي

نظري ز لطف و رحمت به من شکسته دل کن

                             تو که يار دردمندي تو که يار بينوايي

همه عمر همچو "شهري" طلب مدد از او کن

                             که به جز علي نباشد به جهان گره‌گشايي

با عرض سلام و شادباش

سالروز تولد مولود کعبه؛ جان هستی؛ الهه عشق و ذوالفقار

ترنم عطوفت؛ نسیم سرشار از شبنم مهر و شفقت؛ انسان کامل

ولی الله اعظم مولی الموحدین ؛حضرت علی ابن ابی طالب  و روز

پدر را به پیروان عالم و عامل حضرتش و تمامی پدران دنیا و همه

دوستان عزیزم تبریک و تهنیت عرض نموده به همین مناسبت شعر

زیر را به محضر مبارک ان جناب و دوستدارانش تقدیم می دارم.

امید که مقبول افتد.

تو ای مولای خانه

يک عشق جاودانه

از آن نام تو پیداست

پدر نام تو زیباست

  تو ای سرور و عشقم

تو ای نور بهشتم

برای روز نامت

تورا از دل نوشتم

تو ای تمام هستی

در هشیاری و مستی

تو را میخوانم از دل

به آنکه می پرستی

پدرم  نمی شه که

تو را تو شعرها نوشت

شعر من تقدیم تو

ای تو پرچم داره عشق

با هر تپشی که در دل آگاه است

یک نغمه لا اله الا الله است

هر جا که بلند است ندای توحید

گلبانگ محمد رسول الله است

توحید و نبوت و امامت هر سه

در گفتن یک علی ولی الله است

نميگم دوستت دارم
نميگم عاشقتم
ميگم ديونتم كه اگه يه روز ناراحتت كردم بگي بيخيال ديونست . . .

با تو تبسم می کنم

جاده هار‌‌‌و مه می گیره

وقتی تو رو گم می کنم

فدای غربت بشم

غریب ترین مرد زمین

بیاغروب باورو

تو چشم سایه ها ببین

خورشید که میره غروبا

بدجوری دلتنگ توام

اوج شعرای منی

دنبال چشمای توام

آخه یه جوری غربتا

بی تو همیشگی ترن

صحبت انتظار می شه

اسم شما رو می برن

یه روزی از سفر میای

بعضیا باور ندارن

حتی اونا هم می دونن

که از تو بهتر ندارن

قد یه چشم به هم زدن

سپیده از راه می رسه

دست کوچیک بچه ها

به دامن ماه می رسه

در عالم هر دلي يك پادشاه دارد ولي

پادشاه اين دل مسكين من باشد علي

قبله گاه مسلمين در كل عالم كعبه است

كعبه هم شد سينه چاكش تا شنيد نام علي

++++++

عاشقم من عاشقم من اي علي جانم مدد

فارغم من فارغ از تن اي علي جانم مدد

مشق ما پر شد ز مولا خط من اسيمه سر

يا علي را مي نويسم خط به خط جانانه تر

ذرات فلک دور علي مي گردند

در شادي و غم دور علي مي گردند

حجاج ندانسته و يا دانسته

در طوف حرم دور علي مي گردند

گفت بامن اين سخن صاحبدلي

گرجفا کردي تو با دل جاهلي

دل چو ائينه است زنگارش مکن

صاف کن ائينه را تارش مکن

ملک جان را مالک مطلق دل است

بهترين اسباب قرب حق دل است

دل يکي کن عارف صادق شوي

در جهان شخصيت لايق شوي

دل يکي کن عزت و جاهت دهند

تا به بزم عاشقان راهت دهند

دل يکي کن تا بسوزي از درون

تاکه ره يابي به درياي جنون

دل يکي کن مست از ساغر شوي

جرعه نوش ساقي کوثر شوي

دل يکي کن انجمن ارا شوي

ريزه خوار سفره ي زهرا شوي

دل يکي کن محرم خوبان شوي

عاشقانه فاطمه گويان شوي

دل يکي کن تاشوي يارحسين

خاک شو پيش علمدار حسين

دل نگارستان ابروي عليست

چشم و دل آشفته موي عليست

دل از سنگ باید که از درد عشق

 خدایا دلم از سنگ نیست

مرا عشق او چنگ اندوه ساخت

که جز غم در این چنگ آهنگ نیست

به لب جز سرود امیدم نبود

مرا بانگ این چنگ خاموش کرد

چنان دل به آهنگ او خو گرفت

که آهنگ خود فراموش کرد!

نمی دانم این چنگی سرنوشت

چه می خواهد از جان فرسوده ام ؟

کجا می کشانند این نغمه ها ؟

که یک دم نخواهند آسوده ام

 دل از جهان بر گرفتم ،دریغ

هنوزم به جان آتش عشق اوست

در این واپسین لحظه ی زندگی

هنوزم در این سینه یک آرزوست:

دلم کرده امشب هوای شراب

شرابی که از جان برآرد خروش

شرابی که بینم درآن رقص مرگ

 شرابی که هرگز نیایم به هوش

مگر وا رهم از غم عشق او

مگر نشنوم بانگ این چنگ را

همه زندگی نغمه ی ماتم است

نمی خواهم این ناخوش آهنگ را

با سلام خدمت دوستای گلم. با عرض پوزش تا مدتی نیستم. چون اسباب کشی داریم و فرصت نمی کنم که بیام اینترنت برای همون پیشاپیش روز پدر و روز میلاد مولای متقیان حضرت علی علیه السلام رو به همه شما دوستای گل و خانواده محترمتان تبریک می گم. به خصوص به همسر مهربون و عزیز خودم که همسری مهربان و پدری دلسوز هست این روز بزرگ رو تبریک می گم.

عزیزم روزت مبارک

خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه

لالایی ها دیگه خوابی . به چشمونم نمی شونه

یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند

 
یکی با دست ناپاکش گلای باغچمو سوزوند

تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهایی .داره می باره از هر سو

خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم

نشد با این تن زخمی . به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از این فصل سکوت و شب غم بارونو بردارم

نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی

تو که بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی

 
تو این رویای سر دم گم .خداحافظ گل گندم

تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم

خداحافظ گل پونه . که بارونی نمی تونی

طلسم بغضو برداره .از این پاییز دیوونه //خداحافظ

برادرم یارمن و پشت دلم باشد      ...       خواهرم بال من آرزوی دلم باشد

خداوندا من خسته و بیچاره         ...        ز دوری شده جگرم پاره

پدرم آئینه صبر و شکیبایی         ...        سیمای مادرم امید و زیبایی

برادرم پشت من و امید فردایی     ...    بمیرم خواهرم غمت را نگاره ننمایم

سلام دوستان و همراهان خوبم . روز سيزدم رجب ، ولادت مولاي متقيان حضرت علي (ع) رو به همتون ، مخصوصاً به همهء پدر هاي خوب دنيا پیشاپیش تبريک ميگم.

اين شعر رو به خاطر روز پدر مينويسم.

پدر اي وجودم از تو
                                قدرت و توان گرفته
اي که از دم نفسهات
                                هستي من جان گرفته
پدر اي که از تو جاري
                                خون زندگي تو رگهام
اي که از نور دو چشمت
                                نور زندگي به چشمام
پدر امروز به پاهام
                                ديگه ناي رفتني نيست
جز دريقي رو لبهام
                                ديگه حرف گفتني نيست
پدر ، پيچ و خم راهم
                                نميخوام بي راهه باشه
گل سرخ آرزوهام
                                توي فکر غنچه باشه
پدر دست ياري تو
                                اگه دستامو نگيره
کوره راه رفتن من
                                مثل شبهام ميشه تيره

اينم يه آهنگ خارجي خيلي قشنگ وزيبا که براي پدر خونده شده . حتما دانلودش کنيد و ازش لذت ببريد.

دانلود آهنگ (حجم آهنگ 3.34 mb)

مجنون را به محکمه ی عدل بردند گفتند توبه کن!

گفت:خدایا عاشقم عاشق ترم کن!!!

هنوز هم فراموشت نکرده ام

بااین که فراموش شده ام

هنوز هم صدایت را می شنوم

با این که صدایم نکرده ای

هنوز هم همه جا می بینمت

با این که به دیدنم نیامده ای

هنوز هم  با عشق تو پا بر جام

با این که خودت را زیر بار عشق دیگری شکسته ای

هنوز هم همان طور مقدس دوست میدارمت

هنوز هم چشمانی به اشتیاق نگاهت منتظرند

با این که چشم به چشم  دیگری دوخته ای......

 افســـــــوس...

آنا

گئجه دن صبحه کیمی

منه لای لای چالمیسان

عمریوی منه وئریب

سن ایسه قوجالمیسان

آی منیم گؤیچک آنام

منیم آق بیرچک آنام 

سنین قوجاغیندا من

بویویوب بوی آتمیشام

سن  یوخوسوز من ایسه

شیرین شیرین یاتمیشام

آی منیم گؤیچک آنام

منیم آق بیرچک آنام 

سئوینجیمه سئوینیب

کده ریمه یانمیسان

آی آنا قوربان اولوم

نه یامان قوجالمیسان

آی منیم گؤیچک آنام

منیم آق بیرچک آنام

آنا

 اي يامان گونده چاتان هر زمان امداده آنا‍!
اي حياتيم بويو دونياده يئتن داده، آنا!
ياتارام هر گئجه من فيكر و خيالينله سنين
گوره رم گول اوزيوي هر گئجه روياده آنا!

جان ائوينده نئچه آي چكدين آنا زحمتيمي
ياتماييب صبحه قدر، هي چكيبن ذلتيمي
سود وئريب كورپه ليگيمدن گوروبن محنتيمي
وئردين اولادين اوچون عمريني سن باده آنا!

منه روزي ائله دين جان شيره سين قانين ايلن
مين جوره نازيمي چكدين باش ايلن، جانين ايلن
ياتمادين، لايلا دئدين سن حزين افغانين ايلن
آغليان دمده يئتيشدين نئجه , فرياده آنا!

صبح تئزده ن اپوبن سن مني بيدار ائله دين
اوزومه گولدون آنا! عالمي گلزار ائله دين
منه اوز وئرسه كدر,سن اوزيني زار ائله دين
اي اولان جمله مشقتلره آماده آنا!

گر مريض اولسام آنا!جانيني قربان ائله دين
اوزده گولدون,غميني سينه ده پنهان ائله دين
يئتيريب حد كماله مني انسان ائله دين
تئز قوجالتدين اوزيني سن بو تمناده آنا!
 

بويودوم منده بوگون يار هوادارين اولوم
دولانيم باشينه من همدم وغمخوارين اولوم
خوشدير عمرين بويو,گر يارو پرستارين اولوم
نه ضرر گلسه منه خوشدو بو سئوداده آنا!
 
آنالار بايراميدير منده سني ياد ائله ديم
بو حقير تحفه م ايله قلبيني دلشاد ائله ديم
سني گوردوم اوزومي غصه ده ن آزاد ائله ديم
مسكنين دائم اولا جنت اعلاده آنا!
 

نه قدر تعريف ائده م آزدير آنا!حرمتيوي
حقيوي سعييني ,ائولاده چكن زحمتيوي
خالق آرتيرسين اوزو عزت ايله شوكتيوي
هم بو دنياده و هم عالم عقباده آنا!

 آنا جان

آی آنا جان هارداسان آخر سیله سن گوز یاشیمی

سویله نئجه من اُوودوم اُؤز باجیمی ، گارداشیمی

من اُو زامان غمگین اُولاندا ییخیلاردیم دیــــــــــزیوه

 ایندی کیمین دیــزلرینه سویله قویوم من باشیمی

آنا

آی آنا جان سنین تایین تاپیلماز

 یاخجیلیغین سوزه گلیب یازیلماز

دونیانیدا اللریمه قوی سالار

سنسیز آنا بیر شاهی دا ساییلماز

آنا 

قالمیشام یالقیز آنا گل دادیما

هئشکیمیم یوخ سن یئتیش فریادیما

سن گئدن گوندن گوزوم یاشدی آنـا

ته جه بیر دفعه ده گل ایمدادیما

 همچون سروباشد بی گمان

گرچه قدش خم کند باد خـــــزان

او بود بهـــــــرم چو ماه آسمان

تا کند راهم ز هــر چاهی عیان

مثل خورشید است سوزد درنهان

تا بگیرد قلب من گــرمی از آن

مهربانی گـــرشود گم در جهان

جز به دستانش کجـا یابم نشان

وسعت قلبش به قــــــدر آسمان

بهــــراین بخشد گناهم هرزمـان

بارالها هجرشان باشد گــــــران

هــــر بلا را دور کن از مادران

 میلاد حضرت زهرا سلام الله علیها و امام خمینی رحمت الله علیه و روز مادر مبارک باد.

من از این شعر خیلی خوشم میاد:

مادرم تاج سرم ای همه هستی من           از غمم پیر شدی من ز روی تو خجل

                          یاد اون روزها به خیر که برام میخوندی

                              لالالالا گل لاله     لالالالا گل پونه

                     بخواب ای کودک نازم   که دنیا بی تو زندونه

             لالالالا   لالالالا   لالایی     سیه چشم و بلندبالا لالایی

             لالالالا   لالالالا   لالایی     سیه چشم و بلندبالا لالایی

یه روز کنار خونه خدا در حضور پیامبر اسلام تو اون گرمای عربستان مردی مادر پیرش رو رو دوشش گذاشته بود و دور کعبه طوافش میداد.در حالی که عرق از سر و روش جاری بود اومد حضور پیامبروگفت:یا رسول الله آیا حق مادرم را ادا کرده ام پیامبر خدا که درود خدا بر او و اهلبیتش باد جواب داد:به خدا قسم نه.حتی به اندازه ناله ای که او در موقع زایمان تو کرده است نتوانسته ای حق او را ادا کنی.  

سلام ای مظهر ايثار واز خود گذشتگی؛ وای کانون مهر و محبت وای آنکه خداوند بهشت را به زيرپايت نهاده؛ سلام برتو باد...
زبانم عاجز ودستم ناتوان از اين است که چگونه بتوانم حق تو را نسبت به مهر ومحبتی که به من و پدر و خواهر و برادرم می نمايی ادا کنم.
کلمات نيز کوچکتر و حقيرتر از آنند که بتوانند به بيان علاقه ومحبت مادر به فرزند بپردازند.
مگر نه اين است که من پاره ای از تنت هستم؛ نه(۹) ماه از شيره جانت تغذيه کردم و در طی اين ايام انواع سختيها را بر خود هموار ساخته ای که من صحيح وسالم پا به عرصه ی هستی نهم . چه شبها ی دراز را تا سحر ببالينم نشسته و نگران حالم بوده ای وبا اندک ناراحتی و گريه ام ؛ قلبت افسرده شده واشک از ديده جاری ساخته ای.
همه ی اين ها را که يک هزارم آن را در اينجا بيان نکرده ام مثل آينه و روز درجلو ديدگانم مجسم است.
کاش می توانستم قلبم را از سينه بيرون آورده در پيش پايت بيفکنم تا ببينی چقدر دوستت دارم.
عشق به مادر حديث ديگری است و هيچ پديده ای در جهان نميتواند با مهر مادر برابری کند...

کدامين قلبی ست که لبريز از مهر مادر نباشد؟

مادر به خا ک پای تو سوگند در جهان
پاکــيزه تر زمهر تو در سيـنه ای نبود

آلوده بود جز دل تو هر دلی که بـــود
مهری نبـود کز پی آن کينه ای نــبود

***
پاسی ز شب گذشته وخوابم نميبـرد
ای جان فدای ديده ی شب زنده دارتو

چون کودکان خسته سرا پا بــهانه ام
بازا کـــــه باز مانـــــده دلم بی قرار تو

دست کدامين خزان چيد، گل هاي پيراهنت را؟

آن سان که اين باغ نشنيد، يک برگ ناليدنت را

رخساره مهربانت، تلفيق خورشيد و باران

مي بينم امروز و هرروز، در اشک خنديدنت را

من مي نوشتم (فقط غم)، تو مي سرودي (فقط عشق)

عشق از ميان رفت و غم ماند؛آيينه شد بودنت را

زيباترين بوته بودي، با روح گل مي سرودي

کابوس ها زوزه کردند،يک نيمه شب چيدنت را

آن کودک شاد ديروز، آشفته بر گور....امروز

مي بارد از چشم پر سوز،شب هاي باريدنت را

شب هاي روياي شاداب،شب هاي لبخند و مهتاب

باران لالايي و خواب،باران بوسيدنت را

پروانه هاي تبسم،در چشم هايت فسردند

مادر؛کدامين خزان چيد،گل هاي پيراهنت را..

مادر

           خدا انداخت زير پای مادر

                                             بهشتی کز همه چيز است برتر

          اگر خواهی شوی مهمان جنت

                                            نداری بهتر از مادر تو نعمت

          بود شرط بهشت اين حرف آخر

                                          که باشی خاک زير پای مادر

بازآمدم به پرسش حال تو ای امید

ای مادری که هر نفسم گفتگوی توست

باز آمدم که بوسه زنم بر مزار تو

ای قبله ای که جان و دل من بسوی توست

باز آمدم که شکوه کنم از غم فراق

وز بانگ ناله روح تو را باخبر کنم

مادر! غم تو همنفسم شد به جای تو

با این غم بزرگ چه خاکی به سر کنم

جان من فدای تو ای مادر عزیز

کی دانی از فراق چها بر سرمن گذشت

غم خانه است سینه ی من در فراق تو

آنکس که هست از غم من با خبر خداست

اگه نبودم  ازغم  بی مادری  ولی

مرگت پیام داد : بی مادری بلاست

رفتی ز دست ما و نماند  از برای ما

غیر از غمی شکسته دلی جان خسته ای

تو مرغ جاودان بهشتی  شدی  ولی

داند خدا که پشت مرا شکسته ای

مادر ! بخواب خوش که ز یادم نمیروی

جانم  فدای  تو منزل  مبارکت

مادر بخواب کعبه ی من خاک کوی توست

قربان خاک  کوی تو  منزل  مبارکت

((  تقدیم به گل پرپرم  مادر))

مادر اي روياي سبز غنچه ها

ساحل امروز خموش است

ماسه ها شسته و نمناک

موج کف بر لب و دیوانه و مست

سوی من می آید و بر می گردد،

مرغ دل گرچه اسیر قفس است،

     همرۀموج ندانم که چرا میخواند

مادر!امروز دلم شعر ترا میخواند

بر سر سنگ به نزدیکی آب،

مرغکی گرم عبادت،

سر یک پای ستاد ست، دعا میخواند،

پر این مرغ سپید است، از رهی

سینه اش پا ک زکین،

به چنین پاکی و خوبی به خدا مادرم است این،

از رهی  دور رسیدست ومرا میخواند.

تـــرا ستایش می کنــــم

ترا که قلب سرشـــار و روح بزرگ ودستان گرم و زندگی پرورت چراغ راه ماست

امید و تکیه گاه ما

زندگی و هستی ماست

تـــرا ستایش میکنــــــم

ترا که می بخشایی ومهربانی بی توقعت رانثار میکنی

حجت بی اجر و مزدت را

تـــــرا ستایش میکنم

ترا که می سوزی و میکاهی

و برای مهر ورزیدن نه زمان می شناسی، نی مکان

و نه پشیمانی را پیشه میکنی

تـــرا ستایش میکنم

ترا ای مادر پاک ، ای روحانی پاک

ای سرچشمهء همه مهربانی ها، همه فدا کاریها و همه از خود گذشتی ها

تر ای مادر بخشاینده، ستایش میکنم

بخاطر وجودت که صفای آسمان بهار را دارد

بخاطر قلبت که گستردگی دریای پاک را دارد

و بخاطر دامانت که ما را پروراندو لالایت که نشه خواب را در چشمان ما ریخت

و نگران سرنوشتمان

نگران خوب و بد

نگران خوشحالی و غمها بی پایانمان است

ترا ای مادر، ای روحانی مقدس

ستایش میکنم و در برابر عظمت روح

ودر برابر شکوه رنجهای بی دریغت که

هرگز شکوه ای بهمراه ندارد سر تعظیم فرود آورده و میگویم

مادر! تو فرشته ای