عجب از محبت من که در او اثر ندارد

غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد

                                                       دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد

واژه ایی در قفس است !

به رهایی سوگند ...!!!

قلب من در دستت ... یاد تو در قلبم ...!

اوج پرواز راها یی است ولی ... باورش در من نیست

که در این فاصله ها ...

یاد مهتاب به اندازه ی شبها

غم به اندازه ی شادی باشد

به رهایی سوگند ...!!!

من کلامم پی تو می گردد

پی جا پای تو در کلبه ی تاریک دلم

من به آغاز زمین نزدیکم .... و به پایانی دور ...

تشنه ی زمزمه ام.....

.... لحظه ها می گذرد ....

آنچه بگذشت نمی آید باز !

به رهایی سوگند ...!!!

که اگر می خندم  خنده ام بی ثمر است !!!

و اگر می گریم  گریه ام بیهوده است !!!

و فقط می گویم :

به   رهایی    سوگند   :

همچـو نِـی می نالـم از سودای دل      

         آتـشـی در سـیـنه دارم جـای دل

مـن که با هر داغ پیـدا سـاخـته ام          

      ســوخـتـم از داغ نــا پـیـدای دل

همچو موجم یک نفس آرام نیست        

         بس که طوفان زا بود دریای دل

دل اگـر از مـن گـریـزد وای مــن    

           غـم اگـر از دل گــریـزد وای دل

مــا ز رســوایـی بـلـنـد آوازه ایــم         

       نامور شد هر که شد رسوای دل

در میان اشک نومیدی رهـیـسـت             

     خـنـدم از امـیــدواری هـــای دل

این بار هم تو را می یابم

در هیاهوی یک التهاب ناب

که صداقت را معنا می کند

تو را آغاز می کنم

به روی برگهای سپید

تا برگهای دفتر زندگییم

آرام ،آرام از روح ترانه هایت لبریز شوند

باز می گردم به آغاز

به ابتدای نگاه تو

به اوج احساسهای بی نشان

دوست داشتن

رمزی برای رهایی از تکرار است

دوست د اشتن

رسیدن به اوج جاودانگی باورهای ماست

ولی افسوس...

آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم

 آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم

 و بعد...

براي آنچه از دست رفته آه ميکشيم

پس هیچ وقت دریغ نکنیم

 برای دوست داشتن

 (( بسم الله الرّحمن الرّحيم ))

 السلام عليك يا ابا صالح المهدي (عج)

به مناسبت ايام ولادت امام حسين(ع)، امام سجاد(ع)، حضرت عباس(ع) و نیمه شعبان

امشب می خوام دعا کنم ، دعا کنم بارون بیاد

                                                     دعا کنم بازم دلت ، عاشقی رو از سر بخواد

دعا کنم تموم بشه ، قهر من و دستای تو

                                                    هوای ابری کم بشه ، از تو شب چشمای تو

شادی بیاد سراغ ما ، اسم من و تو ما بشه

                                                     دیروزو از ما بگیره ، امروز ما فردا بشه

دعا کنم که تو دلت ، یه جا واسه من بذاری

                                                      بهم نگی با گریه هات ، که دیگه دوستم نداری

دعا کنم دلت بخواد ، بیام و پیشت بمونم

                                                       واژه بشی رو لب من ، دوباره از تو بخونم

امشب می خوام دعا کنم،تنهایی ها تموم بشن

                                                      باز برسم به خنده هات،غمگین نباشی عشق من

منو ببخشی بذاری ، زنده بشن خاطره ها

                                                    تسلیم خوشبختی بشه ، دوباره لحظه های ما 

اگر تو نباشی...

اگر تو نباشی هزار بار گریه هم مرا سبک نمی کند

و ابرهای مهربان هم نمی توانند

غباری را که بر دلم خواهد نشست بشویند

اگر تو نباشی...

چه خواب باشم و چه بیدار

حتم دارم روزگار تکه کاغذیست افتاده در گوشه خیابانی دراز

خیابانی که پای هیچ عاشقی به ان باز نشده است

اگر تو نباشی...

چه در کنار پنجره بایستم

چه در شبستانی نمور و بی نور بنشینم

اشتیاقی برای دیدن افتاب ندارم

دوری تو را بی تعارف و مبالغه بگویم

حتی به اندازه یک نفس کشیدن تاب ندارم

1-مايه ناراحتي شيطان لعين است.

2-مايه استجابت دعا مي شود.

3-باعث نجات يافتن از فتنه هاي آخرالزمان مي شود.

4-باعث آمرزش گناهان مي شود.

5-شفاعت آن حضرت در قيامت شامل حال او مي شود.

6- نشانه انتظار است.

7-فرج مولاي ما حضرت صاحب الزمان(ع) زود تر واقع مي شود.

8-باعث طولاني شدن عمر است.

9-هنگام مرگ به او مژده مي رسد و با او به نرمي رفتار مي شود.

10- باعث زياد شدن اِشراف نور امام زمان(ع) در دل او مي شود.

11-محبوبترين افراد نزد خداوند خواهد بود.

12-کردار بد او به کردار نيک مبدّل مي شود.

13-دعاي اميرالمومنين(ع)در حق او در روز قيامت است.

14-بي حساب داخل بهشت مي شود.

15-فرشتگان براي او طلب آمرزش مي کنند.

16-در امان است از تشنگي روز قيامت.

17-اين دعا در عالم برزخ و قيامت مونس مهرباني خواهد بود.

18-باعث دوري غصّه ها مي شود.

19-اين دعا خوشايندترين اعمال نزد خداوند است.

20-در روز قيامت هديه هاي ويژه اي دريافت مي کند.

21-سبب کامل شدن دين است.

22-ثواب کسي را دارد که زير پرچم حضرت مهدي (ع) شهيد شود.

23-با ائمه اطهار(ع) محشور مي شود.

24-نائل شدن به بالاترين درجات شهدا در روز قيامت.

25-رستگاري به شفاعت حضرت فاطمه زهرا(ع)را دارد. 

مخوان بيهوده بر من قصه عشق

كه ما اين نامه را خوانديم و بستيم

برو ! زين راه ، برگشتن محال است

كه ما در پشت سر ، پل را شكستيم

تو اي عشقت به جانم سايه گستر !

دگر آن قصه هاي عاشقي را

به ياد من مياور

مرا بگذار و بگذر .

()

گلي ديگر نمي روید در اين دشت

كه باغ عشق ديرين شوره زاريست

گل اشكي كه در چشم من و تو ست

گلي پژمرده بر سنگ مزاريست

در اين ديدار ، ديگر

پيام دست ها نيست

به لب ها بوسه پژمرد

طلوع خنده ها رفت

شكوه عشق ما ، مرد

به شوق انتظارت

دگر يك لحظه چشمم نيست بر در

كه من جسمم سراپاي

كه من سنگم سراسر

من و تنهايي خويش ...

تو و ياران بهتر ...

مرا بگذار و بگذر

مرا بگذار و بگذر .

  روزها گذشت و گنجشك با خدا سخن نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به    فرشتگان اين گونه می گفت " . می ايد ، من تنها گوشی هستم كه غصه هايش را می شنود و يگانه قلبی ام كه دردهايش را در خود نگه می دارد و سر انجام گنجشك روی شاخه ای از درخت دنيا نشست . فرشتگان چشم به لبهايش دوختند ، گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود :" با من بگو از انچه سنگينی سينه توست ." گنجشك گفت " لانه كوچكی داشتم ، ارامگاه خستگی هايم بود و سرپناه بی كسی ام . تو همان را هم از من گرفتی . اين توفان بی موقع چه بود ؟ چه می خواستی از لانه محقرم كجای دنيا را گرفته بود ؟ و سنگينی بغضی راه بر كلامش بست. سكوتی در عرش طنين انداز شد . فرشتگان همه سر به زير انداختند.خدا گفت " ماری در راه لانه ات بود . خواب بودی . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند. انگاه تو از كمين مار پر گشودی . گنجشك خيره در خدايی خدا مانده بود.خدا گفت " و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی.اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود . ناگاه چيزی در درونش فرو ريخت. های های گريه هايش ملكوت خدا را پر كرد.....

به نام مهربان ترینم

به نام او که مرا با تمام ضعف کلام قوت می دهد، نکته ای قوی تر از همه ی کلمات و آن نیست جز عشق به او .

به تصویر کشیده شدن خالصی که می خواهم استجابتم کند ، مخلصش باشم اگر توفیق خلوصم دهد . نهانی همیشه پیدا و ندیده ای همیشه عینیت !

از او نیرو می گیرم و دلخوشم و با همه ی بی عدالتی های زمانه ، با تمام تواضعم مغرورانه می جنگم . شاکر درگاهش هستم که به من توان تعلیم و تدریس داد و سپاس بی کران که قوتم داد تا راه حق و مجاز را هر چند نارسا بیاموزم .

از او میخواهم و ایاک نعبد می گویم که راه پاکی و راستی را به من بنمایاند و نه راه کسانی که مغضوب درگاهش هستند .

ای خـدا ! ای راز دار بـنـدگـان شرمـگیـنـت

ای توانـایی که بر جان و جهان فـرمانـروایی

ای خـدا ! ای هـمنـوای نـالـه ی پـروردگـانت

زین جهان ، تنها تو با سوز دل من آشنایی

***     ***    ***

وای بر مـن ، با جهانی شرمساری کی تـوانم

 تا به درگاهت بـرآرم نیـمه شب دست نیـازی ؟

با چنین شرمندگی ها ، کی ز دست من بر آید

تا بـجـویـم چـاره ی درد دلـی از چـاره سـازی ؟

***    ***    *** 

بـر تـن آلـوده ام منگر ، روح پـاکم را نـظر کن

دوست دارم تـا کنم در پیشگاهت بندگی ها

من بـه تو رو کرده ام ،بـر آستانت سر نـهادم

دوست دارم بندگی را با همه شرمندگی ها

***    ***    ***

مـهـربانا ! با دلی بشکسته، رو سوی تو کردم

رو کـجــا آرم اگــر از درگــهـت گـویـی جـوابـــم  ؟

بی کسم،در سایه ی مهر تو می جویم پناهی

از کـجــا یـابـم خـدایـی گـر بـکویـت ره نـیـابـم ؟

***    ***    ***

و برايت گريه خواهم کرد

به خاطر غم از دست دادنت

 امشب دفتر عشقت را دوره خواهم کرد

 وتا خود صبح دوستت خواهم داشت

 بيشتر از جانم،

 بيشتر از هميشه

 و اما فردا نه

 فردا فراموشت خواهم کرد

 انگار هيچ وقت برايم نبودي

 و قلبم را ازت پس خواهم گرفت

 و ديگر دوستت نخواهم داشت

 فردا براي هميشه

 تو را ترک خواهم کرد

 و ديگر هرگز تو را نخواهم ديد

 حتي در خواب وخيالم

 از فردا تو را تنها خواهم گذاشت

 تنها با رقيبانم

 و من تنهاي تنها خواهم رفت

 بدون اينکه حتي ، پشت سرم را ببينم

 بدون اينکه افسوسي بخورم

 و جايي خواهم رفت که ،از تو دور  دور باشد

 جايي که دست تو به من نرسد

 واين آخرين وداع من با تواست

 چون همه راه ها برويم بسته است

 ديگر فکرت را هم نخواهم کرد

 انگار که هرگزتو را نديده ام

 امشب من ، براي تو غريبه اي هستم

 ولي فردا،

 تو براي من غريبه اي هستي که هرگز نمي شناسمت

 وکاش امشب، هرگز صبح نشود وتا ابد شب بماند

 و کاش فردا، هرگز نيايد

 آمين

گریه کن ای دل به حال بی نوای بی کسی

همچو شمعی آب شو در شعله های بی کسی

درد دل با کس مگو ، ای دل بیا افسانه شو

هم صدا با مثنوی ، با سوز نای بی  کسی

عشق یعنی سوختن در آتش دلدادگی

چشم دل دادن به دست ناخدای بی کسی

سالها در بی قراری ، در امیدی سوختن

لحظه های غمگنانه در هوای بی کسی

د رخیالی مبهم از یک آفرینش ،یک  تپش

چون پرستو پر کشیدن در فضای بی کسی    

بعد تو مرگ هم آغوش تن و جان منست

رنگ  زيباي دو چشمان تو ایمان منست

از زمین تا به فلک نام تو را می پرسم

ذکر نام تو طبیب تن بی جان منست

همه شب تا به سحر از می مویت مستم

گر چه می، مست ز افکار پریشان منست

من درین عشق به جز آه نجستم غیری

گر چه این آه تمام سر و سامان منست

تا به کی از گل رویت به صدایی دلخوش

رخ زیبای تو خود خالق پنهان منست

زندگی با همه شور و طرب انگیزی

قفس کوچک و سردیست که زندان منست

آخرین ناله که از دل به برون می خیزد

ناله مبهم گنگیست که پایان منست...

شاید که غزل را تو به پایان برسانی

در شک و یقین باشم و ایمان برسانی

حتی اگر این فال به نام تو نباشد

یک جور خودت را ته فنجان برسانی

مانند نهنگان لب ساحل بنشینم

تا بلکه خودت را لب ایوان برسانی

هروقت که پیراهن خونین تو آمد

یوسف بشوی مصر به کنعان برسانی

خوش یمن ترین متن خبرهای جهانی

هر چند خبر را به کلاغان برسانی

تلخ است که باشی و فراموش کنندت

سخت است جگر را سر دندان برسانی

پایان خوشی نیست مگر اینکه بیایی

ای کاش غزل را تو به پایان برسانی

صدايت مي كنم امشب

من از عمق دلم بنگر

جوابم ده تو نجوا كن

شود حالم از اين بهتر

صدايت مي كنم بشنو

كه من بي تو نمي مانم

بيا يارم تو خورشيدي

كه بي تو رنگ شب خوانم

صدايت مي كنم برگرد

كه تنها تو شدي يارم

بيا اي عشق نافرجام

به تو مديون بدهكارم

صدايت مي كنم شايد

شوي يك لحظه مهمانم

در آن لحظه تو را گويم

چه اندازه پريشانم

صدايت مي كنم اما

چرا چيزي نمي گويي

از اين قلب پر از حسرت

چرا مهرم نمي جويي

صدايت مي كنم جانا

برس امشب به داد من

تمام خواستن ها را

تو از بر كن به ياد من

صدايت مي كنم از دل

تو هم امشب صدايم كن

تو مغروري غرورت را

فقط امشب فدايم كن

هميشه با تو

مي نويسم با نور

در هوايي از مهر

کاغذي از پر گلهاي سپيد

نه به يک بار و به ده بار،

که هزاران، شايد

مي نهم در سبدي

مي سپارم

به دل قاصدکي تا برساند به دلت

تا بداني

دل من

مي نويسد شب و روز:

از هميشه تا هنوز

دوستت مي دارم!...»

 مثل باد سرد پاییز  غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید  که چه آفتی به من زد
رگ و ریشه هام سیاه شد
تو تنم جوونه خشکید
اما این دل صبورم  به غم زمونه خندید

آسمون مست جنونی  آسمون تشنه خونی
آسمون مست گناهی  آسمون چه رو سیاهی
اگه زندگی عذابه
یه حباب روی آبه
من به گریه ها میخندم
میگم این همش یه خوابه
مثل باد سرد پاییز  غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد

آسمون تو مرگ عشقو توی یاخته هام نوشتی
این یه غمنامه تلخه
که تو سر تا پام نوشتی
من به لحظه شکستم اگه نزدیک اگه دورم
از ترحم تو بیزار
من خودم سنگ صبورم

آسمون تیشه ات شکسته
من دیگه رو پام میمونم
منو از تنم بگیری تو ترانه هام میمونم
اگه زندکی عذابه
یه حباب روی آبه
من به گریه ها میخندم  میگم این همش یه خوابه

مثل باد سرد پاییز  غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد
آسمون تیشه ات شکسته من دیگه رو پام میمونم
منو از تنم بگیری
تو ترانه هام میمونم

امشب از شمع رخت ‏سوخته پروانه ما...
اللهم و صل على ولى امرك القائم المؤمل و العدل المنتظر. و حفه بملائكتك المقربين، و ايده بروح القدس، يا رب العالمين. اللهم اجعله الداعى الى كتابك، والقائم بدينك، استخلفه فى الارض كما استخلفت الذين من قبله مكّن له دينه الذى ارتضيته، ابدله من بعد خوفه امنا، يعبدك لا يشرك بك شيئا...
چشمهامان خسته است. گويى در غبار اوهام فرو رفته‏ايم.
دستهاى لرزانمان در انتظار دامان ترحم است.
و اين، گونه‏هاى خشكيده‏مان كه در قحطى شبنم مى‏ميرد!
كاسه‏هاى گدايى احساسمان را بنگر كه به خشكسالى معرفت دچار شده‏اند.
كجاست آن ييلاق سبز نگاهت كه سپيده دمانش شبنم افشان است؟
كجاست آن حضور نورانى كه لحظه‏هاى حياتش ثانيه‏هاى بارانى و زمزمه‏هاى نورانى است؟
كجاست آن خضرا نشين صحرا گرد كه قافله عشق را رهنماست؟
كجاست آن مشعلدار نيمه شبان تاريك؟
اينك كه جهان در تاريكى نيايش است و انسان در بيابان جهل قدم مى‏زند.
اينك كه زمين در خشكسالى قنوت، آواز مرگ را زمزمه مى‏كند!
اى مهربان! او را برايمان بنمايان كه كاسه‏هاى گداييمان را به تصدقى پر سازد و گونه‏هاى بهت زده‏مان را دست نوازشى كشد و لب هاى خشكيده معرفتمان را آب ظهور بنوشاند و سينه غربت كشيده‏مان را به قربت محبت ‏برساند. نگاه او را عشق مى‏ورزيم.
زده بر عرش برين رايت فتح، آيت نصر عجل الله تعالى فرجه، حجت عصر شده بر ذات وى آيات خدايى، همه حصر شده بر شخص وى اجلال الهى، همه قصر ابد الله بقائه، رزق الله لقائه خلق الخلق به ثم له جل علاه .
اى پروردگار مهربان!
صلوات و تحيت فرست‏ بر ولى امرت. كه آرزوى سينه‏هاى سوخته و نگاه هاى منتظر است.
پروردگارا!
فرشتگان مقرب را نگاهبانان او قرار ده. اينك كه او تنهاترين مرد افلاكى زمين است...
پروردگارا!
مهدى، هدايتگر انسان به سوى كتاب مبارك تو خواهد بود. نور را در زمين گسترش خواهد داد. و براى اقامه دين تو قيام خواهد كرد.
پروردگارا!
آن سلطان هدايت را، ملك سليمانى ده و فراتر از آن، مملكت دو جهانى كه خوبرويان آينه خوبى اويند.
او را در زمين، خليفه خود گردانيدى چون پيشينيان از داوود و پيامبران، كه او مجموعه صفات پيامبران و امامان است.
صورت حزينش دلرباتر از داوود و زيبايى چهره‏اش بهتر از جمال يوسف و سفره عشقش نمكين تر از همه.
پروردگارا!
عشق را با دستان او بر قلب ها حاكم گردان و توحيد را با جام او بر جان ها بچشان.
او هرگز از ستمكاران نخواهد هراسيد و شريكى براى تو قائل نخواهد شد و او زيباترين استعاره رحمت توست.
خدايا!
او را براى انسانيت، نگاهدار... .

سلام ای بی وفا ،‌ ای بی ترحم
سلام ای خنجر حرفای مردم
سلام ای آشنا با رنگ خونم
سلام ای دشمن زیبای جونم
بازم نامه می دم با سطر قرمز
آخه این بار شده من با تو هرگز
نمی خوام حالتو حتی بدونم
تعجب می کنی آره همونم
همونی که زمونی قلبشو باخت
همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت
همونی که برات هر لحظه می مرد
که ذکر نامتو بی جون نمی برد
همونم که می گفتم نازنینم
بمیرم اما اشکاتو نبینم
همون که دست تو ،‌ مهر لباش بود
اگه زانو نمی زد غم باهاش بود
حالا آروم نشستم روی زانوم
ولی دیگه گذشت اون حرفا ،‌ آقا
تعجب می کنی آره عجیبه
می خوام دور شم ازت خیلی غریبه
خیال کردی همیشه زیر پاتم ؟
با این نامردیات بازم باهاتم ؟
برات کافی نبود حتی جوونیم
تموم شد آره گم شد مهربونیم
دیگه هر چی کشیدم بسه آقا
نمی بینیم همو این خوبه ،‌ بهتره
دیگه بسه برام هر چی کشیدم
فریبی بود که من از تو ندیدم ؟
دروغی هست نگفته مونده باشه ؟
کسی هست تو خیال تو نباشه ؟
عجب حتی دریغ از یک محبت
دریغ از یک سر سوزن صداقت
دریغ از یک نگاه عاشقونه
دریغ از یک سلام بی بهونه
نه نفرینت چرا ، این رسم ما نیست
اگر چه این چیزا درد شما نیست
گل بیتا چرا اخمات توهم شد؟
چیه توهین به ذات محترم شد ؟
دیگه کوتاه کنم با یک خدافظ
که عشق ما رسید به سد هرگز

كاش ميشد براي روز تولدت تمام گلهاي مريم و نسترن را ميچيدم براي تو كه بهتريني هديه مي دادم
كاش ميشد تمام ستاره هاي آسمان را براي شب تولد تو هديه ميكردم و كاش ميشد بداني برايم چه
ارزشي داري و بداني دوستت دارم 
تمام دوستداشتنيهاي دنيا ارزاني تو باد 
همسر خوبم

محمد عزیزم پیشاپیش سالروز تولدت ( روز پنجشنبه ۴ مرداد) را تبریک می گم امیدوارم که سالهای سال به خوبی و خوشی کنار هم زندگی کنیم.

هر كس نشود داخــل ، در سلك ولاي او

تولدت مبارک   

سلام صیاد ای یکی یکدانه سرو گلستان دلدادگی تولدت مبارک

بزرگ شدی قهرمان تو بزرگ شدی و من کوچک دارم پابه پای شمع تولدت قطره قطره آب می شوم منت سر تقویمهایمان گذاشتی تابستان را خجالت دادی مرداد را سر افراز کردی آن عدد را تا ابد شرمنده خود کردی و بقیه سیصد و شصت و چهار روز را اگر کبیسه نباشد حسرت به دل یک رویداد نقره ای گذاشتی زیبا اینجا به احترام تولد تو یک شمعدانی و یک شمعدان خالی و یک شمع جداجدا در حال سوختنند دل من را که نگو اگر می خواستی به حسابش بیاوری که همان اول این کار را می کردی محمد!

محمد من این آرزو را یک گوشه دنج دلم پنهان کردم که سی و شش روز تولد زمستانی خودم به آن عدد تولد تابستانی تو را مثل سبزه هایی که سیزده به هم گره می زنند به هم گره بزنم و با هم جشن بگیریم آن رویاها مرد محمد!

داور تقدیر همه گلهای تو را قبول کرد و تنها گل دقیقه نود مرا آفساید اعلام کرد محمد!

من تمام شکوفه هایی را که پیش از تولد تو روییدند تنبیه می کنم،محمد در خیالم هزار بار .... وسه مهر و آن روز را عاشقانه جمع زدم و نذر کردم اگر دوستان خوبی برای هم شدیم چهل دل شکسته را بند بزنم اما انگار نشد شاید چون در آن صورت چهل هزار دل از شدت نرسیدن به تو می شکست که پیش چهل دلی که نذر کرده بودم به دست بیاورم هیچ بود. محمد!هر چه کردم به جای کیک تولد رشته عشقم را از توئی که حتی دلت نمی خواهد شعرهایم را بخوانیی ببرم نشد

تیغ سرزنش را هر چه در گلوی آرزوهایم فرو بردم نبرید ،محمد من آخرش هم تشنه می میرم،هیچ فکرش را می کردی مراسم افتتامیه ی زندگی تو باعث برگزاری مراسم اختتامیه ی طاقت من در وسیع ترین تالار خاکستری یک سرنوشت شوم باشد؟!

محمد من دارم پابه پای شمع تولدت تمام می شوم اما به هر حال خوش آمدی، قدم روی چشم عدد چهار گذاشتی که تولدت را با آن ساختی ، لطف کردی دستی هم بر سر ماه دوم تابستان کشیدی،عجب محمد جان ،عجب گلی زدی به تابستان، زیبا خوب مرداد را بهشت کردی ،گل کاشتی قهرمان چه اقبالی داشت فصلی که تو تحویلش گرفتی ، جان همین روز عزیز تولدت ،چند نفر سفارشش را کرده بودند؟ محمد تولدت خیلی مبارک!

چقدر مهربانی که گذاشتی روزهای هفته هر کدام یک سال مزه کیک تولد تو را زیر ساعتهای نازنینشان سپری کنند،امسال منت سر پنج شنبه گذاشتی و جمعه دق نکند خوب است ،محمد تولدت مبارک.

من امروز به نیت گام نهادن تو به ... و سی و ششمین بهار زندگی ،.... و سی و شش بار خدای برگهای مسافر پاییزی را سجده می کنم.

.... و سی و شش گلدان را آب می دهم،.... و سی و شش کبوتر را آزاد می کنم، .... و سی و شش گل را نمی گذارم کودکان بازیگوش بچینند،.... و سی و شش  بار به روی رهگذاران خسته لبخند می زنم، .... و سی و شش هزار بار آه می کشم، .... و سی و شش  هزار بار سر بر آسمان کرده دعایت می کنم، .... و سی و شش بار خوشبختی ات را از خدا می خواهم و می گیرم، ....و سی و شش بار خدا را با  هزار لحن مختلف در ... و سی و شش حالت سبز  با .... و سی و شش چند اشک زلال صدا می زنم و ... و سی و شش بار برای .... و سی و ششمین برگ دفتر خاطرات ...... و سی و شش صفحه ای ام می نویسم: محمد جان، .... و سی و شش بار به توان ....و سی و شش هزار بار آن عدد مجهول

 تولدت مبارک.

کسی که .... و سی و شش سال آینده هم همین قدر دوستت دارد . .... و سی و شش بار با اسفند جوری که چشممان نزنند خیلی دوستت دارم. محمد جان ... و سی و شش سالگی ات مبارک.

نه اصلا خیلی ساده ،محمد تولدت مبارک.

عزیز جون پیشاپیش فرا رسیدن ۴ مرداد روز تولدت رو تبریک می گیم.

از طرف همسر و پسرت