زکویت رفتم و الماس طاقت بر شکستم

برو با یار خود بنشین که من بار سفر بستم

که بعد رفتنم جانا هزار افسوس خواهی خورد

که فلانی یار خوبی بود و من قدرش ندانستم

خواهرم با عجله

بند كفشش را بست

رفت تا گل بخرد

چون كه روز پدر است

هديه مادرهم

يك كلاه پشمي

بافت آن را ديشب

رنگ آن هم يشمي است

من چه بايد بكنم؟

قلكم هم خالي است

فكر ي آمد به سرم

به چه فكري عالي است

مي كشم تصويري

كه شبيه پدر است

با كلاهي بر سر

شاخه اي گل در دست

زير آن نقاشي

 مي نويسم : «پدرم

كاش هر گز نشود

سايه ات كم زسرم»

               اگر که عشق تو را خالصانه مي فهمم 
  
                                   ولي به ناله و آهي شبانه مي ميرم

زيباست به خاطره تو زيستن....

وبي تو ماندن.....

و به پاي تو سوختن و چه تلخ وغم انگيز است....

دور از تو بودن....

براي تو گريستن.....

و به عشق زيباي تو نرسيدن.....

اي كاش مي دانستي بدون تو

و به دور از دستهاي مهربان و قلب حساس

زندگي چه سخت نا شكيباست...

عشق یعنی دو قناری آواز، دو کبوتر پرواز

   عشق یعنی مثنویهای پر از سوز و گداز

 عشق یعنی تو مرا می رانی،

من به صد حوصله می آیم باز

 عشق یعنی سخن دل گفتن،

به اشارات، به کنایات... به مجاز

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم

اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم

دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري

هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري

ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري

چقدر تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري

بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري

تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير

تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديدم

اطلسي هاي عاشقــو از گل لبهــات مي چيدم

الهی انگشتر سلیمانی ام دادی انگشت سلیمانی ام ده 

      الهی چون در تو نگرم از آنچه خوانده ام شرم دارم

الهی همه گویند خدا کو حسن گوید جز خدا کو؟

     الهی عاقبت چه خواهد شد و با ابد چه باید کرد؟

          الهی چون تو حاضری چه جویم وچون تو ناظری چه گویم

 الهی راز نهفتن دشوار است وگفتن دشوار تر

 الهی هر چه بیشتر دانستم نادانتر شدم بر نادانی ام بیفزا

الهی از شیاطین جن بریدن دشوار نیست با شیاطین انس چه باید کرد

الهی اگر گلم ویا خارم از آن بستان یارم

الهی شکرت که این تهی دست پا بست تو شد

الهی خوشا آنان که در جوانی شکسته شدند که پیری خود شکستنی است

الهی شکرت که پیر ناشده استغقار کردم که استغفار پیر استهزاء ماند

الهی کامم را به تلاوت کلامت شیرین بدار

الهی از خواندن نماز شرم دارم واز نخواندن آن شرم بیشتر

الهی وای بر من اگر دلی از من برنجد..........

عشق عـشـق عـشـق                                                عـشـق عــشـق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق                                   عــشـق عــشـق عـشـق عشق

عشق عـشق عـشق عشق عشق عشق                        عـشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق               عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق  عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عشق عـشق عـشق عـشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عشق عـشـق عـشـق عـشـق عـشـق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عـشق عـشـق عـشـق عـشق عـشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عـشق عـشق عـشق عـشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عـشـق عـشق عـشق عـشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عـشق عـشق عــشق عـشـق عـشق عـشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عـشـق عـشـق عـشـق عـشـق عـشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشق عـشق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عشـق عشق عشق عشق عشق

عشق عشق عـشـق عـشق عشق عشق

عشق عـشـق عـشق عشق عشق

عشق عـشـق عـشـق عشق

عشـق عــشــق عـشق

عــشــق عــشــق

عشق عشق

عـــشــق

عشق

؟

میدانی دیشب در عمق تنهایهایم ... در سکوت پایان ناپذیر اتاقم... دلم برای خودم سوخت و خاکستر شد؟
برای دلی که هیچ ظلمی نکرد و هیچ جفایی نکرد و هیچ کس را نیازرد.
اما خود ظلم و جفا دید و شکست و خرد شد.
برای دلی که نمی دانست نباید دل ببندد... دلی که نمیدانست دل او عاشق دیگری است.
میدانی خواستم نفرینت کنم ... نفرینت کنم تا هر آنچه که روزی با من کردی بر سرت بیاید
اما نتوانستم... نتوانستم
بارها سعی کردم اما تا لبانم از هم باز شد دوباره مهر خاموشی بر آن خورد
آخر دلی که عاشق توست چگونه می تواند نفرینت کند ... دلی که روزگاری برای تو می تپید.
دوباره خواستم نفرین کنم اما اینبار او را.....او که تو عاشقش بودی....
اما گناه او چیست ؟؟؟؟
او هم عاشق آن نگاه شد اما تو او را می خواستی و من را نه!!
میدانی نه گناه توست نه گناه او
هر چه هست تقصیر دل من است
دلی که نمیدانست برای عاشق شدن باید قلبی عاشق را دید... دلی که لحظه ای بی تو بودن را ندید
و حالا دیر زمانی است که تنهاست... رفتی ... خدایم پشت و پناهت باشد
فراموشم کردی خدا کند فراموش نشوی
شکستی خدا کند نشکنی
تنهایم گذاشتی خدا کند تنها نمانی
عاشقم کردی کاش خدا میخواست و عاشقم میشدی

اگر مرگم به نامردی نگیرد

مرا مهر تو در دل جاودانی است

و گر عمرم به ناکامی سر آید

تورا دارم که مرگم زندگانی است

کاش بودی تادلم تنها نبود *** تااسیرغصه ی فردانبود

کاش بودی تابرای قلب من***زندگی اینگونه بی معنانبود

کاش بودی تالبان سردمن***قصه گوی غصه ی فردانبود

کاش بودی تانگاه خسته ام***بی خبرازموج وازدریا نبود

کاش بودی تادودست عاشقم***غافل ازلمس گل مینا نبود

کاش بودی تازمستان دلم***این چنین پرسوزوپرمعنانبود

کاش بودی تافقط باورکنی***بعد تو این زندگی زیبا نبود

++++++++++++++

 اگر  مي ديدي  اي  جانا                     چه غوغا كرده اي با دل
 اگر  مي ديدي  اي  زيبا                     چه آتش كرده اي با دل
 اگر  مي ديدي  اي  يارا                     قيامت كرده اي در دل
چنان دلسنگ و بي احساس                 نمي گفتي چنين بر ما
                   
                            تو بدرود و خداحافظ  

از نگاه کردن به کوه نيز غرق لذت می شوم

راستی اون چه حالی داره ؟؟؟

سرش رو تو دله آسمون گذاشته ،

روی سرو صورتش رو هم توری از ابر کشيده .

پاهاش رو هم محکم روی زمين گذاشته .

وآن چنان مغروره .

شايد برای اينکه ميگن :

روح خدا بيشتر در مکانهای بلند

 ودر ابرهای غليظ

و در قلبهای متواضع

ساکنه . 

چه غریب ماندی ای دل

             نه غمی ، نه غمگساری

نه به انتظار یاری

               نه ز یار انتظاری

غم اگر به کوه گویم

                       بگریزد و بریزد

که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری

سحرم کشیده خنجر 

           که چرا شبت نکشته است ؟

تو بکش ............ تو بکش

که تا نیوفتد دگرم به شب گزاری

نه چنان شکست پشتم که دوباره سر درآرم

منم آن درخت پیری 

          که نداشت برگ و باری

سحرم کشیده خنجر که چرا شبت نکشته است؟

تو بکش..............  تو بکش 

که تا نیوفتد دگرم

     به شب گزاری

سرچشمه مهر و دوستی يعنی مادر

می خواهم از یه فرشته زمینی بنویسم از فرشته ای که اسمش برای همه آشناست از فرشته ای که از روز اول به پاس تموم زحماتش گفتند بهشت زیر پایش قرار دارد بله اون فرشته هیچ کی جز مادر نیست .

از مادر گفتن و مادر نوشتن کار ساده ای نیست آنقدر بزرگی که قلم شکسته من توانایی توصیف صعود تو را به بهشت ندارد و زبانم قاصر تر از آن است که فرشته ای مثل تو رو توصیف کند  هرچه بخواهم از تو بگویم کم گفتم از لالایی گفتنت موقع خوابهای کودکانه من ، از شبهایی رو که تا به سحر بر بالین فرزندانت نخوابیدی ، از زمانهایی که خود را نادیده گرفتی تا فرزند دلبندت به آرزوهاش برسه .

مادر ای لطیف ترین گل باغ هستی ، تو سرشار از محبتی .

خداوند در جاي جاي قرآن کريم، به تکريم و احترام پدر و مادر و احسان به آنها سفارش و در مواردي، احسان به والدين را در کنار عبادت حق ذکر مي کند. ولي با همه اين توصيه ها، در جايي که از زحمات آن دو ياد مي کند، تنها از دشواري هايي که مادر تحمل کرده نام مي برد و مي فرمايد:« ما انسان را سفارش کرديم که به پدر و مادرش نيکي کند، (خاصه مادر) زيرا مادرش (بار وجود) او را به سختي حمل کرده و به سختي فرو نهاده است.» بله آن جا که سخن از سختي ها و زحمات است، خداوند نام مادر را به صورت مخصوص بيان مي دارد تا بلنداي حق او بر فرزند، آشکار گردد.

این تو هستی که در تموم مراحل زندگی پا به پای فرزندانت در موفقیتهای آنها سهیم هستی چون هر چه داریم و به هرمقام و منزلتی برسیم همه از تلاشهای خستگی ناپذیر توست .

هرگاه از کاری خسته و دلشکته به آغوش گرم مادر پناه می بردم با صبوری که خدواند در وجودش قرار داده مرا راهنمایی می کرد که راه درست را انتخاب کنم .

مگر ما بعنوان فرزند برای تو جز دردسر برایت چکار کردیم که هر روز از روز قبل مهر و محبتت نسبت به ما بیشتر می شود فقط یک چیز میتونه این محبت روز به روز بیشتر کنه اون هم چیزی جز مهر مادری نیست که از خطاهای ما چشم پوشی می کنی و ما رو غرق در رحمت و محبت بی کرانت می کنی .

زمانی که بچه بودم همیشه با خود می گفتم چرا می گویند بهشت زیر پای مادران هست ؟ اما الان با گذشت سالها فهمیدم که بهشت پاداش تموم خوبیها ، صبر و بردباریها ، فداکاری و ایثار ، مهربانی و سخاوت و سختیهایی است که برای بزرگ شدن ما کشیدی و چه پاداشی بهتر از بهشت به پاس تمام زحمتهایت .

و اکنون با تموم وجودم دست به دعا بر می دارم و سلامتی تمام مادران را از خدواند بزرگ می خواهم .

مادر عزیزم دوستت دارم و روزت مبارک

اي يامان گونده چاتان هر زمان امداده آنا‍‍‍‍!
اي حياتيم بويو دونياده يئتن داده، آنا!
ياتارام هر گئجه من فيكر و خيالينله سنين
گوره رم گول اوزيوي هر گئجه روياده آنا!

جان ائوينده نئچه آي چكدين آنا زحمتيمي
ياتماييب صبحه قدر، هي چكيبن ذلتيمي
سود وئريب كورپه ليگيمدن گوروبن محنتيمي
وئردين اولادين اوچون عمريني سن باده آنا!

منه روزي ائله دين جان شيره سين قانين ايلن
مين جوره نازيمي چكدين باش ايلن، جانين ايلن
ياتمادين، لايلا دئدين سن حزين افغانين ايلن
آغليان دمده يئتيشدين نئجه , فرياده آنا!

صبح تئزده ن اپوبن سن مني بيدار ائله دين
اوزومه گولدون آنا! عالمي گلزار ائله دين
منه اوز وئرسه كدر,سن اوزيني زار ائله دين
اي اولان جمله مشقتلره آماده آنا!

گر مريض اولسام آنا!جانيني قربان ائله دين
اوزده گولدون,غميني سينه ده پنهان ائله دين
يئتيريب حد كماله مني انسان ائله دين
تئز قوجالتدين اوزيني سن بو تمناده آنا!

 

بويودوم منده بوگون يار هوادارين اولوم
دولانيم باشينه من همدم وغمخوارين اولوم
خوشدير عمرين بويو,گر يارو پرستارين اولوم
نه ضرر گلسه منه خوشدو بو سئوداده آنا!

 
آنالار بايراميدير منده سني ياد ائله ديم
بو حقير تحفه م ايله قلبيني دلشاد ائله ديم
سني گوردوم اوزومي غصه ده ن آزاد ائله ديم
مسكنين دائم اولا جنت اعلاده آنا!

 

نه قدر تعريف ائده م آزدير آنا!حرمتيوي
حقيوي سعييني ,ائولاده چكن زحمتيوي
خالق آرتيرسين اوزو عزت ايله شوكتيوي
هم بو دنياده و هم عالم عقباده آنا! 

تامام گوزل آنالار اوچون البته آنامیز فاطیما(ع) ایچون.....

سلام دوستان .

امیدوارم که با ترجمه کردن این اشعار از من راضی بوده باشید چون از 

من خواستین که تر جمه کنم هر چند که در زبان تورکی کلماتی هست 

 که به فارسی ترجمه نمی شه ولی سعی کردم معادل آن را براتون

بنویسم  اگه اشکالی می بینین منو حتما در جریان بذارین ممنون

میشم

آنالار گونی

آنا جان دنیانین آغریسین غمین

مادرم درد و غم دنیا را

بوزار میش ساچوندا عیان گؤرموشم

در زلفهای سپید تو  دیده ام

سویوق آه چکنده ، اورکدن درین

وقتی از ته دل آه سردی می کشی

دونیانی چولقایا طوفان گؤرموشم

در دونیا طوفانی عظیم دیده ام

دئییرم گوره سن هانکی طالعین

میگم در  کدوم خانه بخت

شومچا قایداسینین اوسته دوغولدون

خانه نئس به دنیا اومدی

یانیرام گؤره نده ، بو کولوب بئلین

میسوزم  وقتی می بینم ، کمرت خم شده

آغ بیر گؤیرچین ، تک چنده بوغولدون

مثل کفتری سفید در تنهایی خفه شدی

اوزیون قیر یشی ،زاماندان دئییل

آن چروک داشتن  روی تو از زمانه نیست

آجی فلاکتدن، نشاندیر آنا

از فلاکت سخت و تلخ ، نشان است مادر

گؤزیون تور چکن ،چن دومان دئییل

آنی که به چشم تو تور کشید ابرها ی کوه ها نیست

آغلاما غدان گلن زیاندیر آنا

از گریه کردن هر چه بیاد زیان دار مادر

ایندیکی آنالار گونی چاتیبدیر

الان که روز مادر رسیده

سنه جان تحفه سی وئر سمده آزدیر

به شما جانم را اگه هدیه بدم باز هم کم هست

قات قات اورگونده آرزی یاتیبدیر

در لایه لایه ی دلت آزرو هایی خوابیده                       

سینه ن ساوالاندیر ، گؤزون آرازدیر

سینه تو مثل ساوالانهست ،چشمت مثل آراز

چوروتدون عمریوی بیز لرین اوسته

عمر ت را بخاطر ما تباه کردی

مهربان گؤزیوه ، قوربانام آنا

قربانم به  چشمهای  مهربانت مادر

سنه غلام اوللام اؤزوم پیوسته

به تو غلام میشم همیشه

مین یول باش ایره م ، سن تک انسانا

هزاران بار سرم را خم می کنم برای انسانهای مثل تو

ناقابیل تحفه می ، قبول ائیله سن

تحفه نا قابلم را قبول کن مادر

قاریشقانین شاها نه یی وار وئره

مورچه چه دارد که به شاه هدیه دهد

ایسته سون گؤزومی ، هدیه وئریم  من

اگه چشمهایم را بخوای هدیه میدهم

اوگول قدملرین ،التدا سریئره

 می افتم زیر قدمهایت

سنین قانادینلا ، اوچور «اولادین»

با پر های تو پر می کشد«اولادین»

سنسیز بو دونیا دا ثروتی یوخدور

بدون تو دنیا ثروتی نداره

سنسیز بیر یتیمدیر آنا سوراغلی

بدون تو یتمیم است سراغ مادر را گرفتن

آنا سیندان بؤیوک نعمتی یوخدور

نعمتی بزگتر از مادر نیست

مادرم  وخواهرم روزت مبارک

 تقدیم به مادران بهشتی

ای فاطمه. نمونه والای مادری

مادر تو بودی و جز تو

کسی نبود

دیگر کسی حسین نزائید فاطمه

دختر کسی چو زینب تو پرورش نداد

تو.آن کسی که دامن تو مهد عشق بود

در دامنت حسین و حسن تربیت شدند

وان زینب بزرگ.

که بر او درود باد

آری حسن که با قلم صلح خود نوشت

اوراق زشتکاری و ننگ معاویه

_ بی آبروترین ستمگر تاریخ _

دیگر حسین . سرور آزادگان

که گفت:

فرخنده باد آنکه بمیرم براه خلق(حق)

هرگز مباد آنکه بمانم بزیر ظلم

فرزند توست آن حسن و این حسین پاک

فرزند توست آن دو ابرمرد راستین

وان زینب .آن سخنور بی باک دردمند

او نیز دخت توست

آن زینبی که خطبهء غرای او شکست

دیوارهء سکوت پر از جهل شام را

آن زینبی که با سخنانش یزید را

در بارگاه کبر و غرورش

به خاک کرد

ای فاطمه.بزرگترین مادر

از من هزار مرتبه بر تو درود باد

تاریخ مثل تو مادر ندیده است

حقا" بهشت زیر دو پایت

که مادری

 مادر! چه کلمه سهل و ممتنعی. چه کلمه مقدسی و چه مفهوم زیبایی! جالب است که زبانهای مختلف برای مفهوم مادر کلماتی در همین حدود دارند. آنا - مادر - مامان - مام - ام و... برای گفتن آن  لب حالت خاصی می گیرد! اوج احساس و عاطفه! اوج دوستی و محبت.

خدای من! مادر، اسطوره ای مقدس است در زندگی انسان. بزرگ و بلند. شاید نیمی از انسانها مادر شوند اما بازهم مادر بودن و مادری کردن مفهومی مقدس است.

از لحاظ جامعه شناسی، مادر نوعی نقش اجتماعی است. نقشی که معلوم نیست اکتسابی است یا ذاتی! فرزند بودن و دختر بودن نوعی نقش اجتماعی است با کارکردها و وظایف اجتماعی خاص خود که ذاتی است و هیچ کس نقشی در آن ندارد. اما شغل هر فرد، نقش اکتسابی اوست. در این میان معلوم نیست مادر بودن نقش ذاتی است یا اکتسابی. شاید اکتسابی بودنش بچربد، اما شرایط اجتماعی و فیزیولوژیکی هر زنی را به مادر بودن و هر مردی را به پدر بودن می کشاند. نمی دانم به هرحال مادر و مادری به نظر من در حیطه تحلیل های جامعه شناختی نمی گنجد. نمی توانیم آن را تنها به عنوان یک فرد با نقشی خاص در نظر بگیریم. مادر و فرزند رابطه ای متقابل و حیاتی دارند که بدون آن قوام جامعه شک برانگیز است! تجربه نیز نشان داده اقداماتی در مسیر کمونیستی کردن جوامع و دور کردن آنان از خانواده و زندگی خانوادگی، و به سر کار بردن مادران تبعات و نتایج غیر قابل باور و نامطلوبی به دنبال دارد. کیبوتص ها در اسرائیل و شوروی و... که در همین راستا آغاز به کار کردند، همگی طعم شکست را چشیدند. لذا ما نیز مانند اکثر فرهنگ های دنیا مادر را می ستاییم و او را پاس می داریم. با اینکه در تمام جهان روز دیگری به این عنوان یعنی روز مادرشناخته میشود و گرامی داشته میشود. اما  ما ایرانیان و شیعیان به احترام مادری بزرگ و مقدس که البته کمتر میشاسیمش و فقط از درد سینه او مطلعیم نه افکار و عقاید و رفتارش! روز ولادت او راگرامی می داریم. روز ولادت دختر نبی اکرم و همسرعلی مرتضی، مادر حسنین و زینب کبرا، حضرت فاطمه زهرا (س) . با این جملات به یاد سخنان دکتر علی شریعتی افتادم که چه زیبا گفته هر چه درباره زهرای مرضیه گفته، آن القاب و شرایط را فاطمه نمی داند و در آخر می گوید: 

 ((فاطمه فاطمه است)).

من نیز دوست دارم مادرم را در این روز پاس دارم و گرامیش دارم. گرچه خدای من! خوب می دانی دردی از من در سینه اش هست و  بسیار برایش بد بوده ام. اما از باب شعر مادر ایرج میرزا  میدانم که او مرا دوست دارد و میبخشاید. در اینجا نیز بخشی از شعر ایرج را می گذارم تا تاثیر آن را همیشه با خود داشته باشم.

قلب مادر

داد معشوقه به عاشق پیغام    که کند مادر تو با من جنگ           ***         نگاه غضب آلوده زند    بر دل نازک من تیر خدنگ     ***            مادر سنگ دلت تا زنده است  شهد در کام من و توست شرنگ   ***   گر تو خواهی به وصالم برسی    باید این ساعت بی  خوف و درنگ    ****    روی و سینه تنگش بدری    دل برون آری از آن سینه تنگ      ***        عاشق بی خرد ناهنجار نه بل آن فاسق بی عصمت و ننگ    ****    رفت و مادر را افکند به خاک     سینه بدرید و دل آورد به چنگ   ***     قصد سر منزل معشوقه نمود دل مادر به کف‌ش چون نارنگ    ****   ازقضا خورد دم در به زمین    و اندکی رنجه شد او را آرنگ   ***      آن دل گرم که جان داشت هنوز اوفتاد از کف آن بی فرهنگ    ****    از زمین باز چو برخاست، نمود  پی برداشتن دل، آهنگ      ****      آه دست پسرم یافت خراش!     وای پای پسرم خورد به سنگ 

هانی بیر مهر و وفا صاحبی کی یاریم اولا

کو آن صاحب مهر ووفا که یارم باشد

هانی بیر کس کی منیم غم گونو غمخواریم اولا

                               کو آن کس که روزغمناکی من غمخوارم باشد

نئچه ایللردی کی سوزگون گوزونون خسته سیم

چند سال هستش که خسته چشمان مستت هستم

نولو بیر دفعه گلیب بیر گئجه بیماریم اولا

                                     چه می شود یه شب بیاد بیمارم باشه

سانارام بوینوما سالمیشلا شرافت مدالین

میشمارم مدالهای شرافتی که بر گردنم انداختند                  

دولاشیب قاره ساچی بوینوما شاهماریم اولا

                                 زلف سیاهی که بر گردنم پیچیده شده مثل شاهمارم باشه

 پوز مارام قانیما غلطان ائده هر گونده منی

پاک نمی کنم خونم را  که هرروز غلطان کند مرا

کافریلن ده اگر عشقیده ایلقاریم اولا

                                       اگر در عشق هم کافر ایلقارم باشه

 مرحمت ائیلیبن کویومه بیر گلسه گولوم

اگر گلم مرحمتی کند به کویم بیاید

سپرم باشینا دونیا قده ری واریم اولا

                                      تمام داشته هام را به سرش می پاشم

دوشه نیب گول قدمی آلتدا جانی فرش ائدرم

جانم  را مانند فرش به زیر قدمهای گلش می اندازم

قدمین باشیمین اوسته قویا سرداریم اولا

                                   قدمش را بر سرم بگذارد و سردارم باشه

گونده مین یول جانیمی قول بازاریندا ساتارام

هر روز هزاران بار جانم را در بازار گل می فروشم

اوز گوزل یاریم اگر تکجه خریداریم اولا

                                      اگر خریدارم فقط یارخوشگلم باشه

ایسته مه م تا کی وارام ،دردیمه درمان تاپیلا

نمی خوام تا که هستم، به دردم درمانی پیدا بشه

سوگیلیم گرباشیمین اوسته پرستاریم اولا

                                  اگر بر بالای سرم پرستارم سو گلم باشه

اولمه رم منده ((نیر اوغلو)) یاشارام دونیا بویو

                                 نمی میرم «نیر اوغلو»زندگی میکنم تا دنیا هست

خلقیمه لایق اولان گر گوزل اشعاریم اولا

                                    اگر اشعارقشنگم لایق ملتم  باشه

عالم صدف است و فاطمه گوهر اوست

سلام

فرا رسیدن میلاد باسعادت دخت نبی و همسر علی حضرت فاطمه زهرا (س)و بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی (ره) را به همگی شما دوستان عزیز تبریک عرض مینمایم

تقدیم به تمامی مادران عزیز

خوشتر از نقش تو در عالم تصویر ندیدم مادر

بنازم همت والای مادر      

                     بقربان قد و بالای مادر

تن و جان و سر و پایم فدا باد

                براه صبر جان فرسای مادر

نمی رفتم به خواب راحت و خوش

                    نبود ار نغمه لا لای مادر

فروغش روشنایی بخش جان است

                     رخ مهر جهان آرای مادر

وجود من که بعد حق از اوست

               فدای سیرت و سیمای مادر

روز مادر را به تمامی مادران عزیز و مهربان مخصوصا مامانی عزیز و مهربون و دوست داشتنی خودم تبریک عرض مینمایم

انشاالله  که سایه تمامی مادران عزیز همیشه بالای سر ما بچه ها باشه و هیچ وقت سایشون از سرمون کم نشه

آنالار گونون عزيز آنالارا تبريک عرض اليرم

اينشاالله که اُنلارين سايسه هچ وقت بيزيم باشيميزدان اسکيلمسين

عزيز فريشته لر سيزی چوخ سِويرم

**************

سن بو پروانيه بير شمع وفاسان آنا جان

جنتين اوز کليدی رمز دعاسان آنا جان

**************

سن قرا نليق گجيين عشقيله گوندوز ائلدين

صبحه تک غمله قاليب بير کلمه آخ دئمه دين

**************

اللريمدن ياپيشيب سالدين اياخدان اوزويون

ييخيلان وقته اشيدديم آنا اولسون سوزويون

**************

ای آنکه بهشت زير پايت

جان خويش را کنم فدايت

ای مظهر خوبی و صداقت

هرگز نکنم به دوريت عادت

تو عمر منی ای آسمانم

بی ياد تو يک لحظه نمانم

تقديم به تمام مادرای دنيا به خصوص مادر خودم...

مادر ای تمام هستی

تو همه زندگی هستی

تو همه نور اميدم

تو شب سياه و پستی

مادر ای چراغ خونه

كيه قدرت رو بدونه

كيه كه به جز تو مادر

پای بچه هاش می مونه

مادر ای كه نور عشق توی چشاته

هميشه كلی محبت تو صداته

بيخودی خدا نگفته

كه بهشت زير پاهاته

مادرم..نور  رخت  شمع  ره زندگی است

                   چشم  تو   آینه   دولت   پایندگی   است

مادرم..خنده  تو  ضامن معراج من است

                   مهرتو بردلم وخاک رهت تاج  من است

لایقت  در دو جهان کس نبود  جز پدرم

                   معدن مهر و وفا. لطف وسخا.جود وکرم

بارالها .   تو  نگه دار  عزیزان   مرا

                   کن فدای رخ شمس و قمر این  جان مرا

باز هم سجاده ام بوی تو پیدا کرده است

وه ! نمی دانی خیالت باز غوغا کرده است

نام زیبایت ز لبهایم نمی افتد دمی

ذکر های آخرم را ناب و زیبا کرده است

یا نمی دانی چه کردی یا که در خوابی ٬ دلت

بی سروپایی چو من را خوب آقا کرده است

باغبانا باغهایت پر ثمر ٬ این بی نوا

از تمام میوه هایت دل تمنا کرده است

در کلاس عشق این زیباترین جادوی عشق

گل حدیث مهربانی را تماشا کرده است

مرد بودم من ولیکن یاد موجودی چو زن

ذهن این شاعرترین را باز اغوا کرده است.

امروز لب به سخن گشوده ام تا از او بگویم

تا از یگانه دوستی که تا وقتی توان دارد دوستیش را بدون چشمداشتی به تو ارزانی میدهد

تا مر حمی باشی بر زخم های کهنه اش

و سپاس گویش باشی

سپاس می گویم تورا که از بدو انسانیت تا کنون بی دریغ از چیزی برایم مادری کردی

برایم کوشیدی

در خانه صدای تو است که همیشه خانه را برایم معنا میسازد بمان همیشه پیشم بمان که رفاقتت از هر رفاقتی برایم پاک ترو با حرمت تر است

آری همه میدانیم درزمان سرما همیشه دست مهربان مادر است که گرما بخش وجود یخ زده ی ما می شود

همیشه نگران است مبادا چشم زخمی فرزندش را عذاب دهد همیشه دوستت دارم به یادت هستم و خدا را شکر می کنم برای داشتن این موهبت الهی

 خدایا تملم مادر ها را یرای فرزندانشان سالم و سلامت نگاه دار

مادر عزیزم مادر گلم قربون تمام زحمت هایی که تا حالا برام کشیدی برم

از تمام وجود دوست دارمت از عمیق ترین نقطه دلم دوست دارمت

روز مادر بر تمام مادر های جهان مبارک باد

مادرم روزت مبارک

باغبان هستي:

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني

بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام،

طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي

زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در

گوشم زمزمه مي کند.

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از

عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

خشم لبريز از مهرباني:

مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر

او را نيز مي ستايم؛ لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم؛ لحظاتي که دست

به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به

نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون

کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را

خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده،

و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن

گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

قدرت مندي و جديت:

به همان اندازه که مهرباني و لطافت مادر قابل ستايش است، قدرت مندي و استواري او در راه

تربيت صحيح کودک نيز قابل تحسين، و شايسته ستايش است. مادر فهميده و دانا، با جديت از

مشاجره با کودک و يا کوتاه آمدن در مورد خواست هاي نا به جاي او دوري مي کند و با قدرت

مندي، راه او را بر خطا مي بندد و اين، بهترين راه براي حفظ سلامت جسمي و روحي کودکي

است که نه خوب و بد را مي شناسد و نه مي تواند بفهمد و بشناسد.

گام به گام رو به سعادت:

مادر مسلمان، در کنار همه محبت هاي مادرانه و عاطفه بي پاياني که خداوند به او بخشيده،

چون راهنمايي است که کودک را از همان ابتدا با اصول اسلامي آشنا مي کند. او با نقل داستان

هاي واقعي يا تخيلي، تذکر گام به گام و بيان کودکانه از واقعيت ها و بايدها و نبايدها، کودک را

با رفتاري مطلوب و اسلامي پرورش مي دهد، آن گونه که اين رفتارها از همان آغاز کودکي در

وجود کودک برجسته مي شود. چنين مادراني که راه سعادت را بر روي فرزندان خود مي

گشايند، شايسته تحسين و پاداش الهي هستند.

عظمت مقام مادر:

در قانون خلقت، هرچه مقام آفريده اي بالاتر است، وظايف او هم سنگين تر مي شود. در اين

ميان، زن که به عنوان انسان، جانشين خدا در زمين و به عنوان مادر، پرورش دهنده افراد

جامعه بشري است، از مقام بلند و والايي برخودار است. آيت الله جوادي آملي، در مورد عظمت

مقام مادر و وظايف او چنين مي نويسد: «يک سلسله مسئوليت هاي پرورشي به عهده مادر

است که مرد از آن محروم است. زن حداقل سي ماه يک سري مسئوليت هايي دارد که مرد

ندارد. در اين سي ماه که کودک مستقيماٌ از مادر تغذيه مي کند، مادر مسئول حفظ دو نفر است؛

يکي براي خود و ديگري براي کودک. آيا اين عظمت زن نيست؟ اين مسئوليتي نيست که ذات

اقدس الهي به زن داده است که به زن فرمود: مسئوليت در حفظ انديشه ها، افکار و عقايد بيش

از مرد است. تو مسئول دو نفري. از اين رو مواظب افکار و انديشه هايت باش؛ زيرا که

بسياري از مسائل، از راه انديشه به فرزند مي رسد».

تعالي انديشه در مادر:

حساسيت مقام زن و دشواري وظايف او، و سنگيني اموري که در خلقت بر عهده او نهاده

شده، بسيار دشوار و در عين حال ظريف و دقيق است. توجه مادران به اين وظايف حساس،

باعث سلامت جامعه بشري است. استاد جواد آملي در اين باره چنين مي نويسد: «اگر مادري

بداند که انديشه هاي او در کودک اثر مي گذارد، انديشه ها و بينش هاي خود را تعالي بيشتري

مي بخشد، وظيفه مادري تنها اين نيست که با وضو بچه را شير بدهد و (يا هنگام شير دادن)

«بسم الله» بگويد که اينها امور ظاهري و عبادت هاي ظاهري است؛ بلکه دين مي فرمايد:

مواظب انديشه هاي خودت نيز باش».

تجليل ويژه از مادر:

خداوند در جاي جاي قرآن کريم، به تکريم و احترام پدر و مادر و احسان به آنها سفارش و در

مواردي، احسان به والدين را در کنار عبادت حق ذکر مي کند. ولي با همه اين توصيه ها، در

جايي که از زحمات آن دو ياد مي کند، تنها از دشواري هايي که مادر تحمل کرده نام مي برد و

مي فرمايد:« ما انسان را سفارش کرديم که به پدر و مادرش نيکي کند، (خاصه مادر) زيرا

مادرش (بار وجود) او را به سختي حمل کرده و به سختي فرو نهاده است.» بله آن جا که سخن

از سختي ها و زحمات است، خداوند نام مادر را به صورت مخصوص بيان مي دارد تا بلنداي

حق او بر فرزند، آشکار گردد.

بلنداي مقام مادري:

استاد جوادي آملي درباره توجه و اهتمام زنان به امور خانواده و وظيفه حساس مادران مي

فرمايد: «مبادا  ارزش هاي مادي و عادي، مقام والاي مادري را به دست نسيان بسپارد و آن

را کمتر از سمت هاي ديگر وانمود کند و خانه داري و مديريت داخلي خانواده که رکن اصيل

جامعه اسلامي است، کم رنگ گردد».

منزلت رفيع مادر:

حساسيت وظايف مادر به قدري والا و دقيق است که توجه يا عدم توجه به آن، تأثير آشکار و

عميقي بر آينده کودک و جامعه مي گذارد. در حقيقت، مقام مادري پستي کليدي در جامعه است.

استاد جوادي آملي در مورد مقام مادر مي فرمايد: «نه اعضاي خانواده مجازند مقام شامخ

مادري را تنزل دهند، نه افراد جامعه مي توانند منزلت رفيع مديريت داخلي خانه را سبک تلقي

کنند، نه نظام حکومتي و سيستم اداره جامعه حق دارد از بهاي لازم آن غفلت يا تغافل کند، و نه

خود زنان مأذونند که از شناخت چنين جايگاه رفيعي جاهل بوده و يا تجاهل نمايند.»

دعا براي والدين:

خداي متعال در کتاب آسماني اش، قرآن کريم، در چهار مورد احسان و اکرام والدين را بلافاصله

بعد از توحيد و عبادت خود ذکر کرده که اين نشان دهنده تأکيد بر وجوب احترام و احسان به

والدين و بزرگ داشت مقام آنان است. افزون بر اين، در موارد چندي نيز مؤمنان را به دعا در

حق والدين و طلب آمرزش براي آنان توصيه کرده است. ما نيز در اين روز بزرگداشت مقام

مادر، دست به  دعا بر مي داريم و از خداي يگانه براي همه مادران مهربان برکت، رحمت و

عزت مي طلبيم.

گاه نيازمندي:

مادران اسوه هاي فداکاري، جلوه هاي صبوري و آينه هاي بردباري اند که کودک را از آغاز

بودنش در آغوش پر مهر خويش گرفته و در پناه حمايت خود مي پرورانند. لحظه اي از فکر

کودک خود غافل نمانده و اندکي بي توجهي به او روا نمي دارند. چه زيباست اگر چنين اسوه

هاي صبوري و فداکاري را، گاهِ پيري که نيازمند حمايت و هم ياري اند، با مهرباني و رحمت

بپذيريم، دست ياري به سويشان بگشاييم، و مقام بلندشان را پاس داريم. 

دوستی  پرسید: اگر به تو بگویند که تنها یک ماه برای نفس کشیدن فرصت داری ...

مدتی است که احساس میکنم مرگ در اتاقم اتراق کرده است؛ با من مینشیند ، میخوابد ، غذا میخورد ... مدتی است که از همه چیزهایی که در اطرافم هست میترسم ، حتی از لباسهایم ...

من از مرگ واهمه دارم ، آن قدر که گاهی مثل دیوانه ها به کنار دستم نگاهی میکنم و میگویم : فقط چند روز به من فرصت بده ... فقط چند ... و بعد همه رفتارهایم تبدیل به افراطی احمقانه میشود : ساعتها نماز میخوانم ، به در و دیوار مهربانی میکنم ، دنبال آدم هایی می گردم که شاید روزی از من رنجیده اند ... وبعد خسته می شوم ؛ آن قدر خسته که می خواهم قید همه جیز را بزنم و به کنار دستم نگاه کنم و بگویم: هر وقت می خواهی جانم را بگیری بگیر...دیگر طاقت نمی آرم  این همه ترس را ...

من هیچ وقت مثل بعضی شاعر ها بلد نیستم به صندلی راحتی ام لم بدهم و با خونسردی  -در حالی که یک لبخند ملیح روی لبهام ماسیده – بگویم:" مرگ دوست داشتنی است...من مرگ را عاشقانه می پرستم..." و نمی توانم طعم گس مرگ را فراموش کنم و به لذت هم آغوشی با خاک بیاندیشم...

برای من که هنوز سردرگم ِ حقیقتم و هنوز به وجود خدایی که آن سوی پل در انتظار من ایستاده یقین ندارم ، سخت است که به مرگ تن در دهم ؛ سخت است که در انتظار معاشقه ای خواستنی با مرگ باشم... سخت است که با مرگ به ستیزه ننشینم...سخت است...

برای من که هنوز کمی تردید دارم که پس از مرگ چه بر سرم خواهد آمد ناممکن است که بخواهم ادعای پیامبری کنم و بگویم از مرگ هراسی ندارم...

برای من که هنوز نمیدانم چه طور باید آدم بود و آدم ماند ...

.

.

.

راستی چگونه می توان "با دلی آرام و قلبی مطمئن " جان داد؟!!