تو که منو نمی خواستی چرا پا روی قلبم گذاشتی ظالم؟

آخه چه جور دلت اومد
تنهام بزاري و بري
آخه مگه حرفي زدم
زخم زبوني من زدم
آره همش بهونه بود
مسئله يار ديگه بود
دلت هوايي شده بود
كارم از كار گذشته بود
 برو با يارت عزيزم
 رها كن اين تن من رو
 الهي صد ساله بشه عشق قشنگت عزيزم
اما يك قول به من بده
يارت رو تنها نزاري
كه مثل من اسير بشه
آواره از خونه بشه
 من هم يك قول بهت ميدم
            يه روز فراموشت كنم              
قلبمو سنگيش بكنم    
عشقت رو خاكستر كنم
اگه يك روز خواستي گلم
كسي رو نفرينش كني
بگو كه مثل من بشه    
زجر جدايي بكشه 

آخه چه جور دلت اومد............ 

روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيباترين

قلب را در تمام آن منطقه دارد. جمعيت زيادي جمع شدند. قلب او كاملاً

سالم بود و هيچ خدشه اي بر آن وارد نشده بود. پس همه تصديق كردند

 كه قلب او به راستي زيباترين قلبي است كه تاكنون ديده اند. مرد

جوان، در كمال افتخار، با صدايي بلندتر به تعريف از قلب خود پرداخت.

ناگهان پيرمردي جلو جمعيت آمد و گفت:اما قلب تو به زيبايي قلب من

نيست؟ مرد جوان و بقيه جمعيت به قلب پيرمرد نگاه كردند. قلب او با

قدرت تمام مي تپيد، اما پر از زخم بود. قسمتهايي از قلب او برداشته

شده و تكه هايي جايگزين آنها شده بود؛ اما آنها به درستي جاهاي

خالي را پر نكرده بودند و گوشه هايي دندانه دندانه در قلب او ديده مي

شد. در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجودداشت كه هيچ تكه اي آنها

 را پر نكرده بود. مردم با نگاهي خيره به او مي نگريستند و با خود فكر

مي كردند كه اين پيرمرد چطور ادعا مي كند كه قلب زيباتري دارد. مرد

جوان به قلب پيرمرد اشاره كرد و خنديد و گفت:?تو حتماً شوخي مي

كني....قلبت را با قلب من مقايسه كن. قلب تو، تنها مشتي زخم و

خراش و بريدگي است.؟ پيرمرد گفت:?درست است، قلب تو سالم به

نظر مي رسد، اما من هرگز قلبم را با قلب تو عوض نمي كنم. مي

هر زخمي نشانگر انساني است كه من عشقم را به او داده ام؛ من

بخشي از قلبم را جدا كرده ام و به او بخشيده ام. گاهي او هم بخشي

 از قلب خود را به من داده است كه به جاي آن تكه بخشيده شده قرار

داده ام. اما چون اين دو عين هم نبوده اند، گوشه هايي دندانه دندانه د

ر قلبم دارم كه برايم عزيزند، چرا كه يادآور عشق ميان دو انسان

هستند. بعضي وقتها بخشي از قلبم را به كساني بخشيده ام. اما آنها

چيزي از قلب خود به من نداده اند. اينها همين شيارهاي عميق

هستند. گرچه دردآورند، اما يادآور عشقي هستند كه داشته ام.

اميدوارم كه آنها هم روزي بازگردند و اين شيارها عميق را با قطعه اي

كه من در انتظارش بوده ام، پر كنند. پس حالا مي بيني كه زيبايي

واقعي چيست؟؟ مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد. در حالي كه اشك

از گونه هايش سرازير مي شد به سمت پيرمرد رفت. از قلب جوان و

سالم خود قطعه اي بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پيرمرد تقديم كرد.

پيرمرد آن را گرفت و در قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي

خود را به جاي قلب مرد جوان گذاشت. مرد جوان به قلبش نگاه كرد؛

ديگر سالم نبود، اما از هميشه زيباتر بود. زيرا كه عشق، از قلب پيرمرد

به قلب او نفوذ كرده بود

ولی تا هستم عاشقت می مونم

فرياد زير آب

ضیافتهای عاشق را خوشا بخشش خوشا ایثار

خوشا پیدا شدن در عشق برای گم شدن در یار

دردمند غربت و هجران

دختر سلطان امكان حضرت معصومه است
خواهر شاه خراسان حضرت معصومه است
زائرين روضه اش را اى صبا از من بگو
با خبر از سر پنهان حضرت معصومه است

سلام بر توارى دختر ولى خدا، سلام بر تو اى خواهر ولى خدا. سلام بر تو اى عمه ولى خدا، اشنايى به تاريخ و زندگانى اهل بيت عصمت و طهارت يكى از لوازم معرفت و محبت به آنان است كه به نص قرآن كريم دوستى خاندان پيامبر(ص ) خود مزد رسالت رسول الله است .
از آنجا كه پيامبران و ائمه معصومين عليه السلام منشا خيرات و بركات و راهنمايان و هاديان به سوى نيكيها هستند تمام اثار به جاى مانده از ايشان بويژه فرزندان صالحشان ، فرشتگان رحمت الهى براى امت اسلام هستند كه در جاى جاى بلاد اسلام بسان دانه هاى باران پراكنده اند و حيات دين را سر سبز داشته اند و هر يك باب فيضى بر دوستداران دين و پويندگان راه خدا گشوده اند.
حضرت فاطمه معصومه عليه السلام دخت هفتمين امام از زمره زنان عفيف و پاكدامنى است كه در راه امامت و ولايت رنجها كشيد و غصه ها خورد و سختيها و مشكلات سفر را تحمل كرد و يعقوب وار به اشتياق و اميد ديدار يوسف شتافت . دين اسلام آنجا كه از حركات حق جويانه سخن به ميان مى آيد تجسم عينى انسانيت را در قالب زنان و مردان قديس و انقلابى به نمايش مى گذارد، لذا مى بينيم كه حوا در كنار ادم ، هارون ، مريم در كنار عيسى ، خديجه در كنار محمد(ص )، زهرا در كنار على عليه السلام و زينب عليه السلام در كنار حسين عليه السلام قرار دارند و به نقش موثر و سازنده خود مى پردازند.
زن مسلمان تنها با شناخت و معرفتى كه از تاريخ زندگانى و مسئوليتهاى اجتماعى و نقش سازنده اين بزرگواران دارد ميتواند به عظمت مقام خود پى ببرد و جايگاه واقعى خويش را در نظام آفرينش بشناسد، در اين راستا تمسك و الگو قرار دادن و اظهار دوستى با خاندان رسالت ضررورى است و اين امر تنها با زبان ميسر نمى شود بلكه براى ان بزرگواران نشانه هايى است كه بهترين آنها تبعيت از روحيات ، اخلاقيات و دستورات حياتبخش آنان است و از ديگر نشانه هاى دوستى با اهل بيت برائت از دشمنان ، زيارت قبور مقدسه آنان و فرزندان صالح ايشان ، نامگذارى به نامهاى آنان و دانستن تاريخ و زندگانى ايشان مى باشد.
از ميان دختران حضرت امام موسى كاظم عليه السلام تنها فاطمه ملقب به معصومه است كه در قم مدفون مى باشد.
درباره شخصيت والاى ايشان همين بس كه در زيارات ماثوره ، ان حضرت دختر، خواهر و عمه ولى خدا خداونده شده است ، در فرازى از زيارت انحضرت مى خوانيم : اى فاطمه شفاعت كن مرا در بهشت ، همانا براى تو در نزد خداوند منزلتى است بس والا.
اين فراز از زيارت گوياى شان و منزلت ايشان در نزد خداوند است .
درباره عظمت وجودى ان گوهر ناشناخته از ائمه عليه السلام احاديثى نقل شده است . حضرت امام صادق عليه السلام درباره مقام و منزلت ايشان چنين ميفرمايد: خدا را حرمى است و آن مكه است ، رسول خدا را حرمى است و ان مدينه است ، اميرالمومنين را حرمى است و آن كوفه است و ما را حرمى است و آن قم است ....
در فضيلت زيارت حضرت فاطمه بنت موسى كاظم عليه السلام روآيات بسيار وارد شده است : سعد بن سعد مى گويد از امام رضا عليه السلام راجع به فاطمه دختر امام موسى كاظم پرسيدم فرمودند كسى كه او را زيارت كند بهشت جاى اوست و از حضرت جواد عليه السلام روايت است كه فرمودند كسى كه عمه مرا در قم زيارت كند بهشت براى اوست .
ان چه مسلم است ان معصومه مظلوم عمرش با فراق و هجران پدر بزرگوار و انگاه با جدائى و دورى از برادر والا مقامش در دنيايى از غم و اندوه سپرى شد.
در ويژگيهاى چندين بانوى والاقدر، شبيه مادرش حضرت زهرا عليه السلام است ، مرگ در جوانى هم يكى از اين نقاط اشتراك و تشابه است . هفده ساله است كه برادرش حضرت رضا عليه السلام به اجبار از مدينه به مرو برده ميشود و مامون با عنوان ولايت عهدى او را به پايتخت خود احضار ميكند در اين هنگام سال دويست هجرى است ، و داع درد مندانه و پر سوزى كه حضرت رضا عليه السلام هنگام ترك مدينه به سوى مرو انجام ميدهد همه را به گريه مى اندازد. همه ميدانند كه حضرت را پس از اين (سفر بى بازگشت ) نخواهند ديد از اين رو يكسال نمى گذرد كه حضرت معصومه عليه السلام به شوق ديدار بردارش عزم سفر ميكند و به قصد خراسان به راه مى افتد اما دست تقدير، تدبير ديگرى انديشيده است ، به ساوه كه ميرسد بيمار ميشود قراين نشان ميدهد كه اين بيمارى او را از پاى خواهد افكند، مى پرسد تا قم چقدر فاصله است ؟ ميگويند ده فرسخ ، ميخواهد كه او را به قم برسانند، وقتى به قم مى رسد عده اى از بزرگان و چهره هاى معتبر قمى به استقبال او مى شتابند، موسى ابن خزرج اشعرى در پيشاپيش استقبال كنندگان است ، پيش ميرود و زمام ناقه دختر موسى ابن جعفر را ميگيرد و ا را به طرف خانه خود ميبرد، موسى ابن خزرج تنها افتخار ان را دارد كه هفده روز از دختر امام پذيرايى كند، حال اين بانو وخيم تر ميشود و چشم از جهان بسته ، به خانه ابدى آخرت كوچ ميكند. به دستور موسى ابن خزرج او را غسل ميدهند و كفن ميكنند و براى خاكسپارى به قطعه زمينى به نام بابلان كه متعلق به موسى ابن خزرج است منتقل ميكنند، سردابى را حفر كرده اند كه پيكر اين بانو را در آنجا دفن كنند بر سر اين كه چه كسى بدن مطهر حضرت معصومه را برداشته و وارد قبر كند ميان خاندان و بستگان موسى ابن خزرج اختلاف ميشود، در نهايت تصميم ميگيرند كه خادم پير و با ايمان و صالحى كه دارند، بدن او را در قبر بگذارد، كسى را در پى ان خادم كه نامش ‍ قادر است ميفرستند ولى در همين لحظه چشمشان به دو سوار نقابدار ميخورد كه از سوى ريگزار به شتاب مى ايند، چون به جنازه نزديك ميشوند فرود آمده بر او نماز ميخوانند و وارد سرداب شده و جنازه را وارد آنجا و به خاك ميسپارند سپس بيرون مى ايند و بى آنكه حتى يك كلمه با كسى سخن بگويند ميروند و كسى نمى شناسد كه اين دو سوار ناشناس و در واقع ، شناس با اين بانوى گرامى كيستند؟
از ان پس سايبانى از حصير بر قبر او ميسازند تا آنكه زينب دختر امام جواد عليه السلام قبه اى بر روى قبر عمه اش حضرت معصومه عليه السلام بنا ميكند و حرم مطهر حضرتش بارگاه قدسيان و جايگاه نزول ملائكه گشت و همه روزه دوستداران ولايت از دوره و نزديك ، پروانه وار بر گرد ضريح مقدسش طواف مى كنند و رحمت و لطف انحضرت شامل حالشان ميشود.
شهر قم بواسطه اين وجود مقدس با آنكه در موقعيت جغرافيايى مناسبى قرار ندارد از دير زمان از مزايا و امتيازات خاص برخوردار بوده و محل پرورش و تربيت پويندگان راه خدا و تشنگان علم و مدافعين دين قرار گرفته است .
اكنون قم بانور ولايت كه از حرم دخت گرامى هفتمين امام ساطع و لامع است و با نور علم و دانش كه از دانشگاه حضرت امام صادق عليه السلام تابيدن مى نمايد بر جانهاى پاك عاشقان خدا پرتو افشانى ميكند.
دهم ربيع الثانى سالروز و وفات حضرت معصومه عليه السلام بر همگان تعزيت و تسليت باد.

زيبايي دنيا را تنها آن لحظه كه به چشمان تو نگريستم دريافتم
و از آن پس هيچ لحظه اي از عمرم بدون انديشه تو سپري نشد
اگر عمر من تنها يك شب باشد آرزو دارم همان يك شب را با تو بگذرانم
چراكه محبوبم اين دتيا تنها هنگامي زيباست كه در كنار تو باشم
عشق من تمناي زندگي با تورا دردل دارم
ودوست دارم هر شب در عشق تو صبح گردد
من دلبسته عشق تو شدم وديدي كه به عشقت پاسخ دادم
تو اجازه دادي كه عشقت را در دل احساس كنم
پس با قلبم تورا صدا ميزنم

يک نکته:

حرکت و جهت آب رودخانه تصویر زمان است. همه وهم و خیال. از بالا که بنگری نه حرکتی است نه رسیدنی. پایین که باشیم قطره ای هستیم در حرکتی در مجرای زمان . قطره پهلویی را که می بینیم چنانچه در کنارمان بماند، چنانچه دستمان را بگیرد، عاشق می شویم و می خواهیم تا انتها تا دریا همراه خود ببریم. اما تخته سنگی که می آید جدا می شویم و هر یک به تنهایی ادامه می دهیم....

... وعشق واژه ایست که خداوند آفرید.

 خدایا... چگونه عشق ورزیدن را به من بیاموز و خود چگونه زندگی کردن را خواهم آموخت

از ره دوستي با هر كه مي كنم جان را فدا هم چو عقرب مي زند نيشم نمي دانم چرا ؟؟؟؟؟ خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است كارم از گريه گذشته است به اين مي خندم ........ ؟

مرگ یعنی: شعر ؛ نه گل ؛ نه اسمان ؛نه بلبل ؛ نه مرگ یعنی: از این جهان گم و گور دور دور ازتمام هستی دور مرگ یعنی: ننگ ، زشت ، سیاه مرگ یعنی: نه افتاب ، نه ماه مرگ یعنی: نه می ، نه دوست، نه برگ سخن ساده: مرگ یعنی مرگ!! ......

زندگي به من آموخت چگونه دوست داشته باشم ولي به من نياموخت چگونه فراموش کنم!! اگر آدمي زندگي را دوست مي داشت هرگز در آغاز تولد نمي گريست.

تقدیم به ذره  ذره ی وجودم که زندگی بدون او محاله

گلی را با عشق به تو هدیه می دهم!

عطرش به تو خواهد گفت:

                                  که دوستت دارم و می توانم عطر پنهانت را ببویم.

شکوفه اش می باید به تو بگوید:

                                  که دوست می دارم تو را و سر زندگی ات را!

پژ مردگی اش با ید به تو بگوید:

                                  که دوستت می دارم و می خواهم در کنار تو پیر شوم

گلی را با عشق به هدیه می دهم،و میگویم:دوستت می دارم!

اي کاش مي توانستم حرف دلم را بگويم ،اي کاش مي توانستم خورشيد را به تو هديه دهم و ستاره ها را مثل نقل و نبات روي سرت بريزم ،اي کاش تو حرف دلم را مي شنيدي.

.......اي كاش تو........!

زندگی چون قفسی است