آری !!!

                       دل عاشق بی صدا میشکند . . . . .

به اندازه ی دیوونه های

 دیوونه خونه

             دیوونه وار

 دیوونتم

            دیوونه

من از این فاصله ها. فاصله ها دلگیرم

بی تو اینجا چه غریبانه شبی میمیرم

دیرسالیست که میخواهم از اینجا بروم

ولی انگار که با قلب زمین زنجیرم

مثل این است که من با همه هق هق خود

روی سجاده احساس تو جان میگیرم

بي وفا عشق من
به خدا اشك من
مي مونه رو گونه م
تا بيايي پيش من
رفتي و بعد تو
چه زجري كشيدم
هنوز تار موت و
به دنيا نمي دم
تو رو به خاطراتمون
تو منو بي خبر نذار
تو رو به اشكمون قسم
منو چشم به در نذار
باشه ميرم از پيشت
خداحافظ عشق من
ببخش روي نامه هام
باز چكيده اشك من
دل موندني نبود
خداحافظ عشق من
حالا كه نموندي
بگو از من چي ديدي
چه ساده نشستي
چه ساده پريدي
بغضمو وقت جدايي
هي نگه داشتم به سختي
حتي واسه دلخوشيم هم
دسته گل ندادي رفتي
پس بذار روي ماهتو
دم آخر نگاه كنم
سخته با خاطراتمون
با دل خون وداع كنم
وقت رفتنت نبود
خداحافظ عشق من
دلت ميشكنه يه روز
مي دوني قدر اشك من
سخته گفتنش ولي
خداحافظ عشق من

چه زود فراموش می شوم...

انگار سالهاست که من مرده ام...

اما هنوز ذهن زخمی ام...

یاد تو را نشانه می رود...

دلم  پرسيد  از  پروانه  يك  شب 

چرا  عاشق  شدن  درد  عجيبي  ست ؟

و  يادم  هست  تو  يكبار اين را ز يك ديوانه پرسيدي و رفتي

چه بايد كرد اين هم سرنوشتي ست

ولي دل را به چشمت هديه كردم

سر راهت كه مي رفتي تو آن را به يك پروانه بخشيدي و رفتي

صـــدايت  كردم  از  ژرفاي  يك  يـــاس

به  لحن  آبي  و  نمناك  بــــاران

نمي دانم  شنيدي  برنگشتي و  يا  اين  بار  نشنيدي  و  رفتي

شبي  گفتي  نداري  دوست من را 

نمي داني كه من آن شب چه كردم

خوشا بر حال آن چشمي كه آن را به زيبايي پسنديدي و رفتي

پريشـــان  كردي  و  شيـــدا  نمودي تمام  جـــاده هاي  شعـرمن را

رها  كردي  شكستي  خرد گشتم تو  پايان  مرا  ديدي  و رفتي

ای ستاره آسمان شب های تيره و تار من، با اين فاصله ای که بين من و تو ميباشد چگونه بوسيدن آن چهره درخشانت ميسر است؟
ای مهتاب آسمان شبهای دلتنگی من، با اين فاصله ای که بين من و تو ميباشد چگونه پاک کردن آن اشکهای روی گونه درخشانت ميسر است؟
ای آسمان آبی من، بين من و تو فاصله ای است، پس چگونه دستم را بر روی گونه نازنينت بکشم و تو را نوازش کنم؟
آری من ستاره می شوم و به آسمان زندگی می آيم تا بر چهره درخشانت بوسه بزنم .

آری ای عشق من، پرنده شبانه می شوم تا به آسمان بيايم و آن اشکهای پر از مهرت را از روی گونه های درخشانت پاک کنم.

      آری من برای رسيدن به تو جان خواهم داد

به روي برگ زندگي دو خط زرد مي كشم

كه من بدون چشم تو چقدر درد مي كشم